บทที่ 35 ตอนที่ 34 ปล่อยฉันไปเถอะ

“ราชา พอเถอะนะ ฉันก็พูดความจริงไปหมดแล้ว” เวียงพิงค์พยายามอ้อนวอนให้อีกฝ่ายปล่อยเธอไป

“ฉันไม่เชื่อ” เขากล่าวพลางเหยียดยิ้มร้าย

ยังพูดไม่ทันขาดคำ ใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มลงไปซุกไซ้บริเวณหน้าอกของเวียงพิงค์อีกครั้ง และในครั้งนี้ ราชาก็จงใจโจมตีจุดอ่อนของเธอ ที่เขารู้จักเป็นอย่างดีด้วย

เรียวลิ้นร้อนฉ่าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ