บทที่ 22 ตั้งใจจะอ่อยฉันเหรอ

“คุณปุณณ์คะ เรื่องเสื้อผ้าของฉันวันนี้...”

ปุณณิธิชะงักมือที่กำลังเปิดประตูห้องนอนเมื่อผู้ช่วยสาวร้องเรียก

“บอกแล้วว่าฉันไม่คิดเงิน”

“แต่มันเยอะมาก คุณจ่ายไปหลายแสน มันไม่น่าจะคุ้ม”

“ถ้าคิดว่าแค่ทำงานให้ฉันแล้วมันไม่คุ้มกับหนี้เก่าและค่าเสื้อผ้า ก็วางของลงแล้วตามเข้ามาหาฉันที่ห้อง จะรอในห้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ