บทที่ 46 ไม่ให้อภัย

คนที่ถูกตำหนิว่าเสน่ห์แรงมองเขาด้วยความงง ไม่ได้ยินเสียงที่เขาคุยกับแม่หรอก แต่ก็พอรู้ว่าเรื่องนั้นอาจเกี่ยวกับเธอเมื่อมีชื่อเธอหลุดออกมาจากปากเขาอยู่หลายครั้ง

“อะไรคะ ฉันไม่รู้เรื่อง”

“หึ หน้าซื่อตาใส แต่อ่อยผู้ชายเก่งที่สุด”

“คุณปุณณ์ มันจะเกินไปแล้วนะ ฉันไปอ่อยใคร ฉันไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ