บทที่ 49 ยังไม่พอ

เขาขึ้นไปนั่งเอนหลังพิงหัวเตียง คนตัวบางเดินก้าวขาสั่น ๆ ขึ้นเตียงอย่างช้า ๆ เธอทิ้งตัวนอนลงแล้วห่มผ้าขึ้นคลุมจนถึงลำคอ เขาจึงสลัดผ้าเช็ดตัวทิ้งแล้วตามลงไปนอนตะแคงคร่อมทับลำตัวด้านบนของเธอเอาไว้ภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน

“จูบฉันสิ เผื่อฉันจะพอใจแล้วยกโทษให้”

ใบหน้าหล่อเหลาเอียงปรับองศาแล้วโน้มลงม...