บทที่ 75 ท่ามกลางดวงดาว

“ตื่นได้แล้วครับ เด็กขี้เซา”

ปุณณิธิจูบหน้าผากของหญิงสาวในอ้อมกอด จมูกโด่งยังวนเวียนอยู่อย่างนั้นจนคนขี้เซาค่อย ๆ รู้สึกตัว

“อืม กี่โมงแล้วคะ”

เธอขยับกายอย่างเมื่อยขบ รู้สึกอ่อนเพลียไม่หาย เหตุเพราะผู้ชายตรงหน้าเอาแต่วนเวียนตักตวงความหวานในร่างกายเธอทั้งคืน เพิ่งได้นอนอย่างจริงจังก็เมื่อตอนแส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ