บทที่ 41 แค่เด็กเลี้ยง 24 ยินดีด้วย(2)

คุณธีร์ส่งยิ้มแล้วหันหลังเดินเปิดประตูออกไป

ส่วนฉันทรุดตัวลงกับพื้นร้องไห้อย่างหนัก กลั้นไม่ไหวแล้ว ฉันกลั้นน้ำตาไม่ไหวแล้ว

ขอให้พี่มีความสุข บัวกับลูกจะไม่เข้าไปเป็นตัวถ่วงในชีวิตของพี่

เมื่อเขาไม่อยากให้เราสองแม่ลูกเป็นปัญหาของเขา ฉันก็ไม่ควรสร้างปัญหา

ก็ถือว่าพี่ทิ้งเราสองแม่ลูกก่อน บัวไม่ได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ