บทที่ 16 ใส่ปาก (2)

แววตาเข้มเปล่งประกาย เขาชอบคนพูดง่าย ชายหนุ่มโน้มกายเข้ามาคว้าข้อมือเล็กแล้วฉุดกระชากร่างนุ่มเข้าหา จนเธอถลาโถมกายไปนั่งทับอยู่บนตัก ต้องเอี้ยวหน้าหนีใบหน้าหล่อเหลาที่โน้มเข้ามาใกล้

"ไหนบอกแค่ใช้ปากไงค...อื๊อ!"

เสียงต้องขาดหาย เมื่อริมฝีปากร้อนกดแล้วบดขยี้เหมือนคนหิวโหย สองมือนุ่มกุมสาบเสื้อของเขา...