บทที่ 36 คะนึง (2)

ยามดึกสงัด รถมอเตอร์ไซด์วิ่งมาจอดหน้าทาวน์เฮาท์หลังเดิมเหมือนวนลูป อลินดาลงจากรถแล้วจ่ายเงิน หันหน้าเข้าบ้าน ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นจนคนขับวินกลับไป

เงยหน้ามองบ้านที่วันนี้กลายเป็นชื่อของเธอ คลี่ยิ้มออกมา รู้สึกดีใจที่ยังรักษามันเอาไว้ได้ แม้จะต้องแลกมาด้วยศักดิ์ศรีและหยาดน้ำตาก็ตาม

หลังจากเอาเงินไปไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ