บทที่ 70 เลือดสาด (2)

กลิ่นหอมจาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ คนบนเตียงพลิกกายเปลี่ยนท่าเมื่อตื่นจากการหลับใหล เจ้าตัวนอนคว่ำเอียงหน้าซบหมอน รู้สึกหนักหัวและโคลงเคลงจนต้องนอนนิ่ง ๆ พยายามฝืนเปิดเปลือกตาขึ้นอย่างช้า ๆ

".....?"

อลินดากระพริบตาถี่ ๆ เมื่อลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นฝูงปลาแหวกว่ายอยู่ตรงหน้า เธอนอนมองสรรพชีวิตที่พลิ้ว...