บทที่ 11 คิดถึงกันบ้างหรือเปล่า

เขาเลื่อนใบหน้าลงมาคลุกเคล้าตรงร่องอก ซุกไซ้ซอกซอนอย่างหิวกระหาย ปรานไหมเด้งแอ่นทรวงอกให้เขาดูดเลียอย่างลืมอาย ภัคพงศ์ปรนเปรอหัวนมสีระเรื่อทั้งสองข้างสลับไปมา พลางใช้ปลายนิ้วรุกล้ำเข้าไปในจุดอ่อนไหว ควานลึกจนร่างบางสั่นสะดุ้งเฮือก

“อูยยย... ซี๊ด... พี่ภัค...อย่าหลั่งในนะคะ อูยยย...” เสียงครางหวานหู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ