บทที่ 46 ขอโอกาส

“ไม่ไป! ไหมไม่กลับ!” หญิงสาวส่ายหน้าพัลวัน น้ำตาที่คิดว่าแห้งเหือดไปแล้วกลับไหลทะลักออกมาอีกระลอกใหญ่

“จอดเลย! จอด! จอดสิ! จอดตรงนี้แหละ ฉันจะลง” เธอตวาดลั่นอย่างคนเสียสติ สองมือเอื้อมไปหมายจะปลดล็อกประตูรถทั้งที่รถยังเคลื่อนตัวอยู่ ภีมภวัตใจหายวาบ

“โอเค ๆ ไหม โอเค ๆ ภีมจอดแล้ว ๆ” รีบแตะเบรกเข้าข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ