บทที่ 59 คำลวงของซาตาน

“ครับ... งั้นเดี๋ยวผมขอตัวกลับไปที่บ้านก่อนนะครับ แล้วเดี๋ยวช่วงเย็น ๆ ผมจะมาเยี่ยมใหม่” ภีมภวัตรีบบอกพลางยกมือไหว้คุณปราณี

แม้ในใจจะหงุดหงิดที่โดนขัดจังหวะ แต่ก็พยายามเก็บอารมณ์ดิบเอาไว้ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องพักคนไข้ไป พร้อมกับความร้าวฉานในใจของปรานไหมที่พึ่งจะก่อตัวขึ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ