บทที่ 6 ขอมัดจำ

แสงสลัวรางภายในห้องโอบล้อมร่างสองร่างที่เกี่ยวกระหวัดกันอยู่บนเตียงกว้าง ภัคพงศ์ชะงักงันไปชั่วครู่เมื่อเห็นหยาดน้ำตาใสพราวระยับเต็มขอบตาของคนใต้ร่าง เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นจากทรวงอกอิ่มที่เขาเพิ่งฝากประทับรอยรักเอาไว้ มองสบประสานกับดวงตาคู่สวยที่พยายามหลบเลี่ยงสายตาคมปราบของเขา

เด็กสาวผู้เคยใจกล้าบัดนี้กลับสั่นเทาไปทั้งตัว สองมือน้อยรวบกุมเข้าหากันไว้กลางอกอย่างหมิ่นเหม่ พยายามปกปิดความงดงามที่เขาเพิ่งได้ยลโฉม ท่าทางขัดเขินที่ปนเปไปด้วยความหวาดหวั่นนั้นกลับดูน่าเอ็นดูจนชายหนุ่มต้องลอบยิ้มในใจ ภัคพงศ์โน้มตัวลงไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่ขาดช่วงของเธอ

“พี่ภัค... อย่าทำไหมนะคะ อื้อ!” เสียงประท้วงเบาหวิวถูกกลืนหายไปในทันทีเมื่อเขาฝังจมูกโด่งคมลงบนแก้มเนียนใส สูดดมความหอมละมุนอย่างหิวกระหาย

“ไม่เป็นไรหรอกครับคนดี...” เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดใบหูเล็กที่ขึ้นสีจัด ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาทำเอาสติของเด็กสาวพร่าเลือน

“ไหมเป็นสาวเต็มตัวแล้วรู้ไหม... เอามือออกเถอะ... นมใหญ่ขนาดนี้ปิดยังไงก็ไม่มิดหรอก”

“พี่ขอชื่นใจเถอะนะ แล้วพี่จะทำให้ไหมมีความสุข”

เขารวบข้อมือเล็กที่พยายามปกปิดทรวงอกอิ่มไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียว แรงบีบรัดที่ข้อมือเป็นเสมือนพันธนาการที่ไร้ทางสู้ ภัคพงศ์จ้องมองความสล้างตรงหน้าด้วยสายตาจาบจ้วง ร่างกายที่เติบโตเกินวัยของไหมกระเพื่อมไหวตามแรงสะอื้นและจังหวะหัวใจที่เต้นรัว

“แต่เรา... เราเป็นพี่น้องกันนะคะพี่ภัค ไหมกลัวคุณพ่อคุณแม่รู้...”

“ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่พูด ไหมไม่พูด พวกท่านก็ไม่มีวันรู้หรอก” เขาบอกพลางโน้มตัวลงมาบดเบียดร่างกายกำยำเข้าหาความนุ่มนิ่ม

“ไหมแค่ยอมพี่... แล้วพี่สัญญาว่าจะเลิกกับลีน่า”

“จริง ๆ นะคะ”

“จริงสิ” เขาออดอ้อนด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเว้าวอนทว่าการกระทำกลับดุดันและยัดเยียด ความดิบเถื่อนที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกของพี่ชายแสนดีเริ่มเผยออกมาทีละน้อย

ภัคพงศ์ไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปโดยเปล่าประโยชน์ เขาโน้มตัวลงบดเบียดร่างกายกำยำเข้าหาความนุ่มนิ่มของไหมที่สั่นสะท้าน มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือเล็กไว้เหนือศีรษะ ส่วนอีกข้างเริ่มทำหน้าที่จาบจ้วงอย่างถือสิทธิ์ เขาฝังใบหน้าลงกับทรวงอกอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะสะอื้น ปลายลิ้นร้อนระอุเริ่มทำหน้าที่ปลุกปั่นอารมณ์เด็กสาวอย่างหนักหน่วง เขาดูดดึงยอดปทุมถันทั้งสองข้างสลับไปมาอย่างหิวกระหาย ราวกับต้องการประทับตราจองสมบัติชิ้นงามนี้ไว้เพียงผู้เดียว

“อ๊ะ!!!... พี่ภัค... ไหมเสียว... อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ อื้อออ” ปรานไหมบิดกายเร้าด้วยความรู้สึกที่ปนเปกันระหว่างความหวาดกลัวและความซ่านสยิวที่เพิ่งเคยพบคราแรก ทว่าภัคพงศ์กลับไม่หยุดเพียงเท่านี้ เขาเลื่อนกายลงต่ำก่อนจะดึงชุดนอนสวยให้หลุดพ้นจากเรียวขาพร้อมชั้นในตัวจิ๋วของเธอ มือหนาแยกเรียวขานวลเนียนออกกว้าง สายตาคมกริบจ้องมองกุหลาบงามที่ยังไม่เคยมีชายใดได้ล่วงล้ำ ก่อนจะใช้เรียวลิ้นตวัดเลียร่องสวาทที่เริ่มฉ่ำเยิ้มด้วยน้ำหวานแห่งความเดียงสาอย่างตั้งใจ

“พี่จะฝากมัดจำนี้ไว้ในตัวไหม และจำเอาไว้ว่าไหมเป็นของพี่คนเดียว” เสียงทุ้มพร่ากระซิบสั่งชิดใบหูที่สั่นระริก มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวคอดกิ่วให้หยัดยกขึ้นจนก้นอวบ ๆ ของเด็กสาวพิงมาที่อกแกร่ง ลิ้นสากร้อนตวัดเลียติ่งเสียวกลางกายสาวอย่างหนักหน่วง ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้ด้วยความหวาดหวั่นที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าแห่งกามารมณ์

เขารุกรานเธอด้วยสัมผัสที่ทั้งอ่อนโยนและดิบเถื่อนในคราวเดียวกัน จนปรานไหมแทบจะทนรับความรู้สึกที่พุ่งพล่านอยู่ในกายไม่ไหว มือเล็กที่เคยพยายามผลักไสกลับเปลี่ยนเป็นจิกขยุ้มผ้าปูที่นอนจนยับย่น ร่างกายของเด็กสาวสั่นสะท้านจากการปรนเปรอที่เหนือชั้นของคนที่มีประสบการณ์มากกว่า

ริมฝีปากร้อนผ่าวเลื่อนขึ้นมาก่อนจะไปซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างโหยหา สัมผัสรุกเร้าดูดดึงจนผิวขาวเนียนขึ้นรอยสีกุหลาบจางๆ จังหวะที่รุนแรงและเอาแต่ใจทำให้ปรานไหมหลงลืมความประหม่าไปชั่วขณะ ร่างกายสาวที่เพิ่งเคยพานพบกับพายุอารมณ์เป็นครั้งแรกเริ่มอ่อนระทวยภายใต้สัมผัสที่เจนจัดของชายหนุ่มรุ่นพี่ที่เธอแอบรักมาแสนนาน

“ฮึก... พี่ภัค... พอแล้วค่ะ ไหมยอมแพ้แล้ว... อื้อออ... หนูยอมแล้วค่ะ... อย่าแกล้งไหมแบบนี้เลยนะคะ ฮือออ!” เสียงหวานครางระคนสะอื้นประกาศความพ่ายแพ้ต่อบทรักที่เขายัดเยียดให้ ภัคพงศ์เงยหน้าขึ้นสบตาคู่สวยที่ฉ่ำปรือไปด้วยน้ำตาและความใคร่ เขายิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะพลางกระซิบปลอบด้วยเสียงทุ้มหวานแต่แฝงด้วยคำสั่ง

“ดีมากไหมจ๋า... เป็นเด็กดีของพี่แบบนี้แหละ แล้วพี่จะทำให้ไหมรู้ว่า... การเป็นเมียพี่มันมีความสุขแค่ไหน”

ภัคพงศ์ไม่ปล่อยให้โอกาสสุดท้ายหลุดลอย เขาขยับกายขึ้นคร่อมกักขังร่างบอบบางของปรานไหม

“พี่จะเอาเข้าไปให้เบาที่สุดเลยนะครับ” ถ้อยคำออดอ้อนหวานหูราวกับน้ำผึ้งอาบยาพิษล่อลวงให้เด็กสาวเผลอไผล มือหนานวดเฟ้นต้นขาเนียนละเอียด ลูบไล้ปลุกเร้าจนสาวน้อยหลงลืมตัวเปิดทางให้เขาได้รุกล้ำ

มือร้อนสัมผัสเข้ากับใจกลางความสาวที่ฉ่ำหวาน เน้นย้ำซ้ำๆ จนร่างเล็กสั่นสะท้านด้วยความเสียวซ่านที่เพิ่งเคยพานพบเป็นครั้งแรกในชีวิต

ทว่าเมื่อเขาเริ่มแทรกกายเข้าไป ความคับแน่นที่เหมือนกำแพงขวางกั้นกลับทำให้เขาต้องชะงัก ชายหนุ่มบดเบียดเข้าหาเพียงครึ่งทางก็สัมผัสได้ถึงแรงต้านและความเจ็บปวดที่สื่อออกมาจากร่างใต้ร่าง

“พี่ภัค อ๊ะ!... เอาออกก่อนค่ะ ไหมเจ็บ! อื้ยยย เจ็บ... อร๊ายยย!” ปรานไหมร้องบอกเสียงสั่นเครือ น้ำตาที่คลอหน่วยไหลอาบแก้มด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่กำลังรุกล้ำเข้ามา