บทที่ 61 ขอไปตามทาง

“มันจบลงแล้วไหม ต่อไปนี้พี่ขอให้ไหมโชคดีนะ” ภัคพงศ์เค้นเสียงต่ำพร่า ชิดใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวรดรินข้างแก้มเนียน

“และจากนี้ไป... ไหมต้องลืมพี่ให้หมด ลืมทุกอย่างระหว่างเรา อย่าได้ยึดติดกับพี่อีกเลย”

“ไม่... ไหมทำไม่ได้ไหมรักพี่ภัค”

“แต่พี่ไม่ได้รักไหมแล้ว!” ชายหนุ่มตัดบทเสียงหนักแกมบังคับ ดึงมือบางข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ