บทที่ 62 ไม่มีวันเหมือนเดิม

“แต่คุณก็รู้ลีนา... ที่ผ่านมาผมยอมคบหากับคุณ ก็เพื่อรักษาความลับเรื่องของผมกับปรานไหมเท่านั้น” ภัคพงศ์แกะมือเรียวออกจากแขนเสื้ออย่างไร้เยื่อใย แววตาคมกริบคู่เดิมที่เคยสาดประกายเพลิงรักบัดนี้ว่างเปล่าและมืดมนจนน่ากลัว

“ตอนนี้ทุกอย่างมันพังหมดแล้ว ไม่เหลืออะไรให้ต้องปิดบังอีก... เราจบกันแค่นี้เถอะ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ