บทที่ 42 EP. 42

ขำ ขณะจ้องมองไปหาร่างที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น

“เธอไม่อยู่ในฐานะที่จะออกคำสั่งฉันได้ และจำเอาไว้ด้วยว่าฉันจะนอนกับเธอที่ไหน เมื่อไหร่หรือยังไงฉันก็ทำได้ทั้งนั้น ไม่ว่าบ้านนี้จะมีพ่อแม่ฉันหรือมีเพียงเราสองคนแค่นั้น จำเอาไว้ให้ดี เธอเป็นของฉันแล้วและจะต้องเป็นตลอดไป”

แล้วเขาก็ก้าวขึ้นไปหาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ