บทที่ 65 EP. 65

แต่เขาก็ยังจำดวงหน้าน้อยๆ ที่นั่งร้องไห้อยู่หน้าห่อเถ้าถ่านของผู้เป็นแม่ ด้วยความเสียในประหนึ่งน้ำตาจะกลายเป็นสายเลือด และเขาก็จำได้ดีว่าวันนั้นเขามองไปยังร่างเล็กๆ กับผมเปียสองข้างอย่างขวางหูขวางตา

และไม่ชอบใจในความขี้แย ความอ่อนแอจนเกินเหตุนัก แถมในใจยังอดชิงชังเด็กที่คนในบ้านเขาต่างพูดถึงในแง่ลบ...