บทที่ 42 ไม่เสียวหรอครับ

ใบหน้าหล่อเหลาหันไปตามแรงตบ เขาค่อยๆ หันกลับมา พร้อมกับใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มระงับความเจ็บจนชาจากฝ่ามือน้อยๆ ของเธอ ดวงตาคมกริบฉายแววอำมหิตจ้องเธอเขม็งอย่างที่เธอไม่เคยเห็นเขาใช้สายตาแบบนี้กับเธอมาก่อน ยกเว้นวันนั้น วันที่เขาอัดไอ้คนที่มันจะฉุดเธอจนยับ

แต่ด้วยความที่เป็นคนอวดดีมาแต่ไหนแต่ไร จึงไ...