บทที่ 7 แอบฟัง
“ครับ”
คนรูปหล่ออมยิ้มมุมปากมีเสน่ห์ มองสบตาเธอแวบหนึ่ง ก่อนเอื้อมมือเข้าไปหยิบน้ำในตู้เย็นสองขวด ก่อนจะเดินตามคนตัวบางขึ้นห้องไปติดๆ
เมื่อมาถึงหน้าห้อง ของกินเต็มไม้เต็มมือก็ออกฤทธิ์ให้เธอได้อายอีกครั้ง เมื่อไม่มีมือว่างเปิดประตูห้อง กำลังจะเอ่ยขอร้องเขาด้วยความกระอักกระอ่วนใจ แต่คนรู้ทันก็เอื้อมมือไปเปิดประตูห้องนอนให้เธออย่างรู้งาน ไม่ต้องให้คนตัวบางเสียฟอร์มไปมากกว่านี้
เมื่อเปิดประตูห้องให้เธอเสร็จ เขาก็ยืนอยู่ที่หน้าประตู รอจนเธอเดินเอาขนมและผลไม้ไปวางไว้ที่โซฟามุมห้อง เธอหันไปมองเขา ทำตัวไม่ถูกนิดหน่อย ก่อนกลั้นใจเอ่ยชวนเขาเข้ามาในห้อง
“คุณ เข้ามาก่อนสิ”
บอดี้การ์ดหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าห้องของเธอไป
“นั่งก่อนสิ
เขาลดตัวลงนั่งที่โซฟาตัวเดียวกับเธอ แต่รักษาระยะห่างเอาไว้ไม่ให้น่าเกลียด ดวงตาคมกริบมองสบกับเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะเอ่ยเปิดประเด็นขึ้นมา
“เอ่อ ไคล์ ฉันขอโทษนะ ที่เป็นต้นเหตุให้คุณเลิกกับแฟน”
คนตัวโตเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ส่งยิ้มละมุนให้เธอ
“ไม่ใช่เพราะคุณหรอก อย่าคิดมาก”
“เพราะฉันไม่มีบอดี้การ์ด พ่อเลยไปรบกวนคุณ”
“แอบฟังเหรอครับ”
เขาอมยิ้มอบอุ่น รู้ทั้งรู้อยู่แล้วว่าเธอแอบฟัง แต่ก็อยากแกล้งให้คนตัวบางอับอายนิดหน่อย เผื่อเธอจะโวยวายเปลี่ยนเรื่อง เพราะเขาเองก็ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีกแล้ว
“ไม่ได้แอบฟังซะหน่อย แค่เดินผ่านมาเฉยๆ ที่จริงก็ไม่ได้จะอยากรู้เรื่องของคุณซักนิด แค่มันได้ยินเองหรอกนะ”
คนสวยหน้างอ ทำหงุดหงิดกลบเกลื่อน ไม่น่าถามด้วยความเป็นห่วงเลย ทำคุณบูชาโทษชัดๆ คอยดูนะ ต่อไปเธอจะไม่เห็นใจอะไรเขาอีกแล้ว
“ออ หรอครับ”
คิ้วเข้มเลิกขึ้นสูงข้างหนึ่งอย่างกวนประสาทอีกแล้ว ดวงตาคมกริบที่อ่านออกว่ารู้ทันเธอนั้น มันน่าจิ้มให้บอดจริงๆ
“ขอบคุณที่ถือน้ำมาให้ คุณออกไปได้แล้ว”
คนสวยเอ่ยไล่เขาโต้งๆ เพราะไม่อยากจะเสวนากับคนกวนประสาทอีก ไม่รู้เหมือนกันว่าระหว่างเขากับเธอ ใครจะหมดความอดทนก่อนกัน
“ครับ อ้อ กินดึกๆ ระวังอ้วนแล้วจะใส่ชุดโป๊ๆ แบบที่คุณชอบไม่สวยนะครับ”
พูดจบก็เดินออกจากห้องเธอไป ทิ้งให้คนสวยนั่งเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่คนเดียว
“หึย คนบ้า กวนประสาท”
เธอก้มลงมองขนมและผลไม้รสหวานบนโต๊ะ แล้วก็ต้องถอนหายใจ ถ้าเธอกินเจ้าพวกนี้เข้าไป มีหวังเธอต้องอ้วนตามที่เขาบอกแน่ๆ แต่ท้องของเธอมันก็ร้องประท้วงเหลือเกิน สุดท้ายคนสวยก็ตัดใจ ยกขวดน้ำเปล่าขึ้นดื่มแล้วรีบปิดไฟนอนหนีความหิว เพราะถ้าจะต้องอ้วนจนหมดความงาม เธอยอมไม่ได้แน่ๆ
หนุ่มสาวเดินทางถึงคอนโดมิเนียมสุดหรูของเธอในตอนบ่าย ทั้งคู่แยกย้ายกันเก็บสัมภาระเข้าห้องตัวเอง ไม่นานคนตัวโตก็ออกมาเดินสำรวจห้องชุดสุดหรูของเธอ เพื่อตรวจเช็กเรื่องความปลอดภัย ก็ปรากฏว่าคอนโดมิเนียมที่ราคาแพงหูฉี่แบบนี้ ระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยม พื้นที่ใช้สอยในห้องกว้างขวาง แถมตรงโถงกว้างใกล้กับระเบียงอีกด้านมีสระว่ายน้ำส่วนตัวขนาดไม่เล็กนัก มิน่าล่ะ สาวๆ ถึงบอกว่าจะมาจัดปาร์ตี้กันที่ห้องนี้แทนที่จะออกไปเที่ยวบ่อยๆ
“ในตู้เย็นมีของสด เดี๋ยวมื้อนี้ฉันทำอาหารง่ายๆ ให้ทานก่อนแล้วกันนะ”
“ครับ ให้ผมช่วยไหม”
เขาตอบเธอกลับไปด้วยใบหน้างงๆ กำลังจับต้นชนปลายว่าเธอพูดว่าจะทำอาหารให้เขาทานจริงๆ หรือเขาหูฝาดไป ตั้งแต่รู้จักกันมาก็ไม่เคยเห็นลูกสาวตระกูลคลาร์กเข้าครัวเสียที อาหารง่ายๆ ที่เธอบอกจะคือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหรือเปล่าก็ไม่รู้
“ไม่ต้องหรอก นั่งรอเถอะ คุณขับรถมาหลายชั่วโมงแล้ว โปรโมชันแค่วันนี้เท่านั้นนะ”
ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว คุณหนูพลอยชมพูมีหรือจะมาคอยทำอาหารบริการบอดี้การ์ดอย่างเขา เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
“ครับ”
คนตัวโตเดินไปนั่งที่โต๊ะอาหารตัวเล็กใกล้กับเคาน์เตอร์ครัว มองร่างบางในชุดเดรสสายเดี่ยวสีขาวคลุมทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีชมพูหวานดูน่ารักน่าทะนุถนอม กำลังเปิดตู้เย็นหาวัตถุดิบที่ให้แม่บ้านซื้อมาใส่ตู้เย็นไว้ให้ก่อนหน้านี้แล้ว
เธอหยิบจับอุปกรณ์ทำครัวอย่างคล่องแคล่ว ไม่นานข้าวผัดหมูร้อนๆ หนึ่งจานใหญ่และหนึ่งจานเล็ก ก็ยกมาเสิร์ฟเขาถึงโต๊ะอาหาร โดยที่คนตัวโตเองก็มองทุกอิริยาบถของเธอตาไม่กะพริบ
ข้าวผัดหมูจานใหญ่ หน้าตาน่าทาน สีสวย ส่งกลิ่นหอมฟุ้งวางอยู่ตรงหน้าชวนน้ำลายสอ ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะทำอาหารได้น่าทานและรวดเร็วคล่องแคล่วเหมือนคนที่เข้าครัวเป็นประจำแบบนี้ ทั้งๆ ที่ลูกคุณหนูแบบเธอ มีแม่บ้านคอยดูแลรับใช้ทุกเรื่อง จนแทบไม่ให้เธอได้หยิบจับอะไรเลยสักนิด
เธอเห็นเขาจ้องข้าวผัดหมูตรงหน้าเหมือนเห็นเป็นของแปลก จึงนึกหมั่นไส้ เห็นเธอเปรี้ยวๆ แบบนี้ แต่เธอก็ถูกมาดามพิมพ์มาดาเคี่ยวเข็ญให้ทำอาหารคาวหวานแทบทุกชนิด เขาคงคิดดูถูกในใจหาว่าเธอจะทำอะไรไม่เป็นสินะ เดี๋ยวรอเธอมีอารมณ์ก่อนเถอะ จะทำอาหารไทยยากๆ ให้เขาได้กินเป็นบุญปาก
“กินได้ ไม่มียาพิษหรอกน่า”
“ผมก็ไม่ได้คิดแบบนั้น”
“หึ หน้าตาคุณมันฟ้อง กินไปเถอะน่า ไม่ตายหรอก”
“ครับ ถ้าผมตายก็ช่วยบอกพ่อกับแม่ผมด้วยว่า ผมรักท่าน”
หน็อย ไอ้ฝรั่งบ้า มาดูถูกคุณหนูพลอยชมพูคนสวยได้อย่างไร นี่ใครคะ นี่น้องพลอย สาวสวยเพอร์เฟค ที่มีคุณสมบัติครบถ้วนในการออกเรือนเป็นศรีภรรยาของสุภาพบุรุษผู้โชคดีเลยนะ เพียงแต่ว่าพี่ชายเธอไม่ยอมเปิดโอกาสให้เธอมีคนๆ นั้นเสียที พอมีใครเข้ามาจีบก็ให้บอดี้การ์ดทุกคนสกัดดาวรุ่งจนหมด แถมเธอเองก็ดันเป็นประเภทเลือกมาก ชอบคนยาก เลยยิ่งแล้วใหญ่ คานทองนิเวศน์มารอคุณหนูพลอยชมพูอยู่ตรงหน้านี่แล้วค่ะ
