บทที่ 47 เปิดใจ

"ปล่อยฉันนะ นี่!…" เธอพยายามดิ้นอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของชายหนุ่มที่เดินมุ่งตรงกลับไปยังห้องของเขา ธาวินมองใบหน้าเรียวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่ฟังคำทักท้วงของเธอสักนิด เสียงเล็กยังคงโวยวายแล้วดิ้นไปมาอยู่อย่างนั้นจนกระทั่ง...

พรึ่บ

"อ๊ะ...โอ้ย มันจุกนะ" ตามด้วยเสียงร้องของเธอที่ถูกคนตัวโตปล่อยลงบนเตียงน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ