บทที่ 66 จบสักที

"หนูรักพี่คนเดียว รักมาตลอด ฮึก…ฮืออ พี่ได้ยินหนูไหม"

"ได้ยินแล้วครับ" เสียงทุ้มดังขึ้นก่อนที่มือหนาข้างที่ฉันกำลังนอนทับยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาให้แล้วลูบหัวให้ฉันด้วยความอบอุ่นและอ่อนโยน ซึ่งฉันจำเสียงนี้ได้…

"พี่ธาวิน…ฮึก…พี่ฟื้นแล้ว" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองใบหน้าคมก่อนที่จะเรียกชื่อเขาแล้วโผล่สวมกอดด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ