บทที่ 67 ฉุด

"พ่อมาแล้ว!" แล้วเสียงเล็กก็เรียกพร้อมกับวิ่งมาหาพ่อของตัวเองที่พึ่งจะแยกกันแค่วันเดียว ลูกฉันก็ทำเหมือนไม่ได้เจอกันเป็นปีอย่างนั้นแหละ

"โอ๊ะ!...ซี๊ดดด..." แล้วพี่ธาวินก็ต้องร้องออกมาเมื่อตัวแสบนั้นวิ่งไปกอดแล้วชนแผลของเขาเข้าอย่างจังจนฉันไม่ทันจะเอ่ยห้ามปรามลูก ฉันได้แต่เบิกตากว้างตกใจแล้วรีบประคอ...