บทที่ 19 หยุด...เดี๋ยวนี้

"อะ อื้มมม" ริมฝีปากเล็กงัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนเช้าอีกวันก่อนที่มือเรียวจะยกขึ้นมาขยี้ตาปรับสายตาเปิดรับแสงของเช้าวันใหม่พร้อมกับยืดแขนบิดขี้เกียจไปตามประสา โดยที่ท่าทางทั้งหมดได้ตกอยู่ในสายตาของใครอีกคนที่อาศัยอยู่ในห้องเดียวกันมาทั้งคืน ขณะที่เธอกำลังยืดบิดอยู่นั้นดวงตากลมโตที่ราวกับพึ่งได้สติว่าไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ