บทที่ 37 ขอโทษ

"คนโรคจิต...คนเลว...หึ้ยยยย...ไอรอยบ้านี่ก็ลบไม่ออกอีก แล้วฉันจะไปทำงานยังไงเนี่ย" หญิงสาวที่ยืนส่องกระจกบานใหญ่อยู่ในห้องน้ำได้แต่ก่นด่าเจ้าของร่างสูงที่ทิ้งรอยแดงจ้ำไปทั่วลำคอขาวเนียนจนลามไปถึงเนินอกที่ช้ำไปด้วยรอยกัดจากฝีมือของเขาที่แม้แต่จะใส่เสื้อคอเต่าก็ยังคงปกปิดรอยนั้นไว้ไม่หมด

ซ่าาา ซ่าาา...