บทที่ 47 อ้อนเป็นแมว

เช้าวันต่อมา

"อื้อออ" ดวงตากลมโตคู่สวยที่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นในเช้าของอีกวันก่อนที่จะส่งเสียงหวานพร้อมกับบิดตัวไปมาเพื่อทำลายความขี้เกียจที่เกิดขึ้นในตอนเช้าตามปกติ

"..." ทว่าคนตัวเล็กก็ต้องชะงักนิ่งไปเมื่อตอนนี้เรือนร่างเล็กของเธอกำลังถูกกกกอดโดยฝีมือชายหนุ่มด้านข้างแน่นจนไม่ยอมปล่อยราวกับกลัวเธอจะห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ