บทที่ 39 ทั้งรักทั้งหลง

หวืด! หวืด!

เสียงสายลมโชยพัดผ่านถึงแม้จะเข้าช่วงสายของวันแต่ลมหนาวก็ยังพัดหอบเอาไอของความเย็นกระทบเข้ากับผิวหนังจนขนแขนลุกตั้งชูชัน

เสียงลมพัดแผ่นผ้าม่านบังแดดปลิวลอยกระทบกันดัง

ปึกปัก!

" คอปเตอร์หิวหรือยังกินอะไรไหม "

เสียงหวานเอ่ยถามพลางยกยิ้มตั้งแต่เปิดความลับให้ทุกคนรับรู้ก็เหมือนปลดบลอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ