บทที่ 7 EP.7 Friends HoT nc

<br/>

ร้านอาหาร

@มาร์ค

ผมพาสาวๆมาร้านอาหารก่อน ผมไม่ชอบไปกินที่โรงอาหาร เบื่อคนมอง

“สั่งเลย”ผมบอกสองสาว

“ใจดีอะไรเนี่ย เลี้ยงใช่ป่ะ?”แพมแพมถามผม ปกติก็เลี้ยงป่ะ

“อืม แพรเอามือถือมาให้หน่อย”พอดีผมลืมในรถ แพรเลยเอามาให้ แพมแพมก็มองเรา แต่คงไม่สงสัยอะไรหลอก แค่นี้ฝากมือถือ เรื่องปกติ

ผมเปิดเช็คไลน์รออาหารมา

เสียงไลน์

<strong>Season กูมาเช้าทีไร อาจารย์สั่งงานแล้วไปทุกที</strong>

<strong>Mikel โชคดีของกู ดีนะกูตื่นสาย</strong>

<strong>Markpp ทำไมไม่บอกเร็วกว่านี้ จะได้นอนต่อ</strong>

<strong>Mila สรุปมีกูกับไอ้ซีมาสองคน อยู่ไหนกันวะ</strong>

<strong>Pampam อยู่ร้านอาหารกับมาร์ค แพร</strong>

<strong>Season ร้านไหน ส่งพิกัดมา</strong>

<strong>Mila สั่งข้าวรอด้วย</strong>

<strong>Mikel สั่งให้ด้วย</strong>

<strong>Pharemai เบื่อจริงๆเลย</strong>

ผมละเบื่อจริงๆเลย แต่งตัวมาไม่ได้เรียน รู้งี้ นอนกอดแพรอยู่ห้องดีกว่า

“มาร์คแกไปไหนป่ะวันนี้”แพมแพมถามผม

“ไม่ มีไร?”ผมถามไป แต่ตาผมยังจ้องมือถืออยู่

“พาไปดูรถหน่อยดิ ไม่รู้ซ่อมเสร็จรึยัง”

“อืม”

ผมก็ตอบไปตามปกติ แค่พาเอารถ จะยากอะไรอาหารมาพอดี แล้วเราก็สั่งให้เพื่อนที่กำลังมาด้วย

<br/>

“เซ็งๆ คนสวยเซ็ง”มิลากับไอ้ซีมาแล้ว เสียงบ่นมาก่อนเลย แล้วไปไมค์ก็ตามมา

“สรุปไม่มีเรียนใช่มั๊ยวันนี้”แพรหันไปถามไอ้ซี ไอ้ซีมันนั่งข้างแพร ผมนั่งคนละฝั่งกับแพมแพม

“ไม่มี แต่มีงานกลุ่ม ไปทำห้องใครดีวะ”ไอ้ซีหันมาถามเรา

“ห้องไอ้มาร์คป่ะ กว้างดี”ไอ้ไมค์เสนอขึ้น

ห้องผมก็กว้างจริงๆ พวกมันชอบตรงเวลาเมาแล้วนอนไหนก็ได้นี่แหละ ห้องนอนสองห้อง ห้องรับแขกก็กว้าง สรุปว่าสบายมากอะห้องผม แต่ผมไม่ค่อยจะอยู่ก็แค่นั้น

“ได้ป่ะ?”ไอ้ไมค์ถามผม

“ทำไมจะไม่ได้”ผมจะไปห้ามอะไร อาจจะลกหน่อย ผมไม่ค่อยได้อยู่ ผมนอนแต่ห้องแพร

“เผื่อมีสาวนอนอยู่ ไม่อยากไปรบกวน”ไอ้ไมค์ทันเริ่มจะกวนตีนผมอีกแล้ว

“สัด!!”

ไลน์เข้า แพรส่งมาไลน์มา ผมก็เปิดอ่านไลน์

<strong>Pharemai เก็บห้องเรียบร้อยแล้วเหรอ</strong>

<strong>Markpp ก็ไม่มีอะไรหนิ</strong>

<strong>Pharemai เสื้อผ้าฉันหล่ะ</strong>

<strong>Markpp เธอเก็บเองหนิ เรียบร้อยรึเปล่าหล่ะ</strong>

ผมตอบไปแล้วมองหน้าแพร ตัวเองเป็นคนเก็บเองแท้ๆ

“งั้นตามนี้ ไปห้องไอ้มาร์ค”

“เวลาเยอะแบบนี้ จัดเครื่องดื่มไปด้วยมั๊ยว่ะ ชิวๆ”ไอ้ซีเสนอขึ้น

“เอาดิ”ผมก็อยากดื่มเหมือนกัน

“งั้นคืนนี้นอนห้องไอ้มาร์คกัน”ไอ้ไมค์พูดขึ้น มันก็อบบนี้ตลอดแหละ พากันเมาแล้วก็กลับไม่ได้ทุกที

....................................................

คอนโดมาร์ค

<br/>

“มึงไม่นอนห้องเลยรึไงวะ”ไอ้ไมค์เดินสำรวจห้องผม

“นอนทำไม ที่อื่นน่านอนกว่าเยอะ”ผมก็ตอบไปตามตรง ถึงจะปิดบังบ้าง ก็ถือว่าตรงนะ

“ไปนอนห้องเด็กเหรอวะ”

“เรื่องของกู สนใจงานดีกว่าป่ะ?”

“เออๆรีบทำ จะได้รีบเมา!!!”

แล้วเราก็นั่งทำรายงานกัน ดื่มไปด้วยแหละ แต่ยังไม่หนัก

“ขอเข้าห้องน้ำหน่อย”แพรหันมาบอกผม บอกทำไมวะ ก็รู้ดีอยู่แล้วหนิ

“อืม”

“วันก่อนกูเห็นมีคนมาขอเบอร์แพรเว้ย!!! โคตรแบด”ไอ้ซีทำหน้าจริงจัง ใครมาขอเบอร์แพร ทำไมผมไม่รู้

“มึงดีตายหล่ะ”มิลาชักสีหน้าใส่ไอ้ซี

“ใครวะ?”

“คนละคณะกับเรา กูเดินผ่านพอดี เลยเห็น”

“แพรมันไม่ชอบหรอก เดี๋ยวกูถามเอง”มิลาพูดขึ้น ก็จริงนะ แพรไม่ชอบผู้ชายแบดๆ

“แพร ใครมาขอเบอร์มึงอะ”แพรเดินออกมาพอดี

“ใคร? ตอนไหน”แพรตอบออกมานิ่งๆ

“แสดงว่ามีหลายคนเหรอวะ”แพมแพมแซวขึ้น

“ก็สวยไง จำแทบไม่ได้ ว่าใครขอมั้ง ฮ่า ฮ่า”แพรตอบมาแบบกวนๆ

“จร้า เพื่อนสวย แต่ถ้าบอกเพื่อนก็ดีนะ เพื่อนจะช่วยสแกนให้”

“อย่าไปสนเลย ไม่ได้ให้หรอก”

“เสน่ห์แรงจริงๆ เป็นกู กูก็จีบวะ”ไอ้ซีทำหน้าทะเล้น

อย่าฝันเลย แพรเป็นของผม ถ้ามันรู้มันคงจะอิจฉาผมหล่ะสิ

“จะมาจีบอะไรเพื่อนกัน ไปหากินไกลๆโน่น”มิลา

“เพื่อนกันก็มันส์ดีนะเว้ย”ไอ้ซี

“สัด!!! เอาไปพูดกับเด็กปีหนึ่งเหอะ”มิลา

“ถ้าเกิดสมสมมุติว่า เพื่อนแอบรักเพื่อน จะเป็นยังไงวะ”แพมแพมถามขึ้น

“จริงวะ กูก็อยากรู้”ไอ้ไมค์

ผมกันไปมิงหน้าแพร แพรก็มองหน้าผม แล้วแพรก็หลบตาผม

“ไม่มีหลอก รักแบบเพื่อนดีสุดแล้ว”มิลาตอบเสียงดัง ก็คงจะเป็นแบบนั้นมั้ง รักแบบเพื่อนน่าจะดีสุด จะได้ไม่เสียเพื่อน

“แต่ลองคิดดูนะ ถ้าเราคบกับเพื่อนก็ดีนะ เรารู้ใจกันที่สุดไง จะได้ไม่ต้องเรียนรู้กันให้เสียเวลา”แพมแพม

“มันก็ดี แต่ถ้าวันนึง มันมีอะไรผิดพลาด มันจะมองหน้ากันไม่ติดนะ”ไอ้ไมค์ก็พูดมีเหตุผล

“เลิกพูดเถอะ ทำงาน จะได้แดกเหล้า”ไอ้ซี

แล้วเราก็ทำงานกันต่อ จนบ่ายกว่า เริ่มจะหิวข้าวกันอีกแล้ว

“เจ้าของห้อง ไปหาอะไรมารับแขกหน่อยสิวะ”ไอ้ซีหันมาบอกผม ข้ออ้างตลอด

“ไปซื้อของมาทำกินก็ได้หนิ เอาป่ะ จะได้ตั้งวงไปด้วยเลย”มิลาเสนอขึ้น

“เอาดิ แต่ห้องกูไม่มีอะไรนะ”ไม่มีจริงๆ มีเบียร์นิดหน่อย ของสดทำอาหารไม่มีเลย

“ไปซื้อครับ มึงไปเลยเจ้าของห้อง”

“อ้างจังเลยนะ กูไปก็ได้ ใครจะไปด้วย”

“แพรทำอาหารเก่งสุด ให้แพรไป ขอกุ้งแช่น้ำปลาด้วยนะแพรคนสวย”ไอ้ไมค์ทำหน้าอ้อนแพร แพรทำอาหารอร่อยจริงๆ ผมกินบ่อย กินทั้งคนทำ กินทั้งอาหาร

“ฉันไปด้วย จะไปเอารถพอดี”แพมแพมลุกออกมา

“ไปดิ งั้นไปส่งแพมก่อน เราค่อยไปซื้อของกัน”ผมลุกไปหยิบกระเป๋าตังค์กับกุญแจแล้วออกมา แพรกับแพมแพมก็เดินตามมา

<br/>

บนรถ

“ให้ฉันไปเลือกของช่วยป่ะ?”แพมหันมาถามผม

“ไม่รู้ดิ ถามแพร”ผมจะไปรู้เหรอ คงต้องถามแม่ครัวจำเป็นโน่น นั่งเบาะหลัง

“ยังไงก็ได้ แล้วไม่ไปเอารถเหรอ”

“งั้นไปดูรถก่อน”

ผมขับมาถึงอู่ซ่อมรถ รถแพมเสร็จแล้ว

“งั้นฉันไปรอที่คอนโดนะ รถเสร็จพอดี “

“เคร”

ผมกับแพรขับรถออกมาที่ห้างทันที

“ใครมาขอเบอร์”ผมถามแพร ที่กำลังเลือกของอยู่

“บอกไปแล้วไง ไม่มีอะไรหลอก”

“ได้ให้มั๊ย?ชอบมันมั๊ย?”

“หึงเหรอ?”

“ถ้าหึงหล่ะ?”

“ให้หึงก่อนละกัน ถึงจะบอก”

อะไรวะ ต้องให้หึงด้วยเหรอ ก็ผมเป็นห่วงหนิ กลัวแพรโดนหลอก ผู้ชายทุกวันนี้มันร้ายไง (เหมือนผม)ผมเลยห่วงเพื่อน มันผิดเหรอ

<br/>

คอนโดมาร์ค

เวลา 19:00

ตั้งแต่มาจากห้าง แพรกับแพมแพมก็ทำอาหาร ที่เหลือก็นั่งดื่มกัน ผมนี่เริ่มจะเมาแล้ว แต่หันไปมองไอ้ซี ไอ้ไมค์ มิลา เริ่มนั่งไม่ติดแล้ว

*“*ดื่มเยอะไปเปล่าวะ”แพมแพมหันมาถามผม

“แค่นี้สบายมาก”

“เมาเหรอ?”ผมหันไปถามแพร เห็นนั่งนิ่งๆ

“นิดหน่อย”แพรยิ้มให้ผม คงจะไม่นิดหน่อยแล้วมั้ง แก้มแดงขนาดนี้ อยากจะหยิกแก้มซะจริงๆ

“อาทิตย์หน้าแล้วนะเว้ย ไปทะเล”ไอ้ซีพูดขึ้น

“กูซ้อมเมาไว้แล้ว สบายมาก”ไอ้ไมค์พูด แล้วลุกขึ้น จะไปไหนของมัน

“กูปวดฉี่ มีใครจะไปกับกูป่ะ?”

“ปวดฉี่ มึงจะชวนเพื่อนไปทำห่าอะไร”

“กูคนรักเพื่อนไง ไปคนเดียวกูเหงา”

“สัด!!! รีบไป รีบมายก ถึงคิวมึงแล้ว ไม่งั้นกูข้ามนะ”

ไอ้ซีรินเหล้าใส่แก้วรอไอ้ไมค์ มันไปเข้าห้องน้ำแล้ว ก็มายกต่อ

“ต่อไป แพรคนสวย จัดเต็มไปเลย”

“จะมอมเหล้ากันรึไงวะ เอาซะเต็มแก้ว”แพรยกแก้วเหล้าขึ้นมา มองดูแก้วเหล้าแล้วยิ้ม ยิ้มอะไรหวานขนาดนั้น อยากจะจับกดตรงนี้ซะจริงๆ

“ไม่ไหวก็พอ”ผมบอกแพร

“ไหวสิ ทั้งคืนยังไหวเลย”เมาแล้วยั่วชิบหาย ทั้งคืนเหรอ คงไม่ได้หมายถึงเหล้ามั้ง ดูสายตายั่วยวนขนาดนี้

“ต่อไปมึง ไอ้มาร์ค หนุ่มขี้เหงา เอาแต่ฟัน”พูดซะผมเสียหายเลย

“ฟันอะไร มิลาไม่เข้าใจเลย มิลาใสๆ”

“อยากรู้มั๊ยหล่ะครับ”

“อยาก แต่ไม่ใช่กับมึง”

ฮ่าๆ ฮ่าๆ เรานั่งคุยกัน ดื่มต่อไปเรื่อยๆ มีเวลาอีกยาวนาน

<br/>

เวลา22:00

“กูม๊ายยยยไหวววว”มิลา

“เหมือนกัน ไปนอนก่อนนะ”แพรก็อีกคน เก่งนัก

สองสาวกอดคอกันเข้าไปนอน

“ไม่ไปนอนเหรอ?”ผมหันไปถามแพมแพม ไอ้ซีกับไอ้ไมค์มันจองโชฟาแล้ว

“ลุกไม่ไหว มาวววว”ท่าจะจริง เมากันทุกคนหนิ ผมก็เริ่มจะลุกไม่ไหวเหมือนกัน

“มา เดี๋ยวพาไป”

ผมพยุงแพมแพม เข้ามานอนในห้อง ข้างๆมิลา แพรนอนที่พื้น อะไรของเธอ ไปนอนอีกห้องดีกว่า สบายกว่าเยอะ

<br/>

“มาร์ค อือ!!!”ขนาดหลับยังรู้ว่าเป็นผม แค่ดูดนมเอง ยังไม่ทำอะไรเลย ถอดเสื้อผ้าก่อนละกัน

“ไหนบอกทั้งคืนยังไหว”

“ไหวสิ เอามาอีกสิ”หึ!!เมาขนาดนี้แล้วยังเก่ง ผมยังไม่ไหวเลย ทั้งถอดเสื้อผ้าแพร ทั้งมือสั้นไปหมดแล้วเนี่ย จะเช้าเพราะเมานี่แหละ ไม่ได้ทำอะไรหลอก

“อูววว เสียววจัง ซี๊ดดดด!!!!”แพรเอ่นสะโพกรับกับนิ้วของผม

“เมาแล้วยั่วจริงๆ ครางดังๆเลย”

“มาร์ค อ่ะ แพรเสียวววว ซี๊ดดดดด!!!”

“ขอเสียบเลยนะ”ผมจะไม่ไหวแล้ว ยิ่งเมายิ่งเงี่ยน

ผมจับท่อนเอ็นถูร่องรักแพรสองสามครั้ง แล้วยัดเข้าไปเลย โคตรเสียววว

“อ่ะ มาร์ค อือ เสียวววว อ่ะ”ผมเริ่มกระแทกเลย มันส์ดี

“โคตรเสียววเลยแพร อ่ะ ครางดังๆ อ่ะ”ผมกระซิบข้างหูแพร มันได้อารมณ์ดี ก่อนเลื่อนลงมาที่หน้าอก ดูดคอไม่ได้ เดี๋ยวโดนด่า ผมพอมีสติอยูนะ ผมไม่งั้นจะอุ้มแพรมาได้เหรอ

“เสียววว สุดๆ อ้าส์ ซี๊ดดดดด ขอแรงๆ”

ปัก ปัก ปัก ตับ ตับ ตับ

ผมกระแทกแรงๆตามที่แพรขอเลย ห้องเก็บเสียงอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงว่าใครจะได้ยิน

“เสียวเหมือนกัน อย่าตอดแรงสิ อ่า!!!!”แพรคงจะเสร็จแล้ว ผมก็ต้องตามสิ จะรออะไร ผมปลดปล่อยออกไปทันที

“ขอต่อเลยนะ”ผมบอกแพร ก่อนจะเริ่มบทรักอีกครั้ง ก็บอกแล้ว ว่าเมาแล้วมันเงี่ยน คงต้องปลดปล่อยกันยาวแน่ๆคืนนี้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป