บทที่ 12 PART 10 | รุ่นพี่
PART 10 | รุ่นพี่
พอเรียนวิชาสุดท้ายเสร็จไอรินก็รีบกลับมาจัดการงานในครัวแล้วไปทำงานที่ร้านอาหารต่อ ถึงแม้ไทเกอร์จะบอกว่าไม่ให้เธอทำ แต่คนเคยทำงานอะนะจะให้อยู่เฉยๆ ได้ไงหล่ะ จะรอใช้เงินจากไทเกอร์ก็ไม่ได้มั้ย เพราะเธอกับเขาไม่ได้เป็นอะไรกัน
“รินช่วยไปเสิร์ฟโต๊ะเก้าให้พี่หน่อย”
“ได้ค่ะ”
ไอรินตอบพร้อมรอยยิ้มแล้วเดินไปเอาถาดอาหารและเครื่องดื่มไปเสิร์ฟให้กลุ่มนักศึกษาสาวที่กำลังพูดถึงใครบางคนอยู่พอดี
“กูล่ะอิจฉามึงจริงๆ พี่เกอร์แม่งหล่อโคตรๆ” สาวสวยร่างอวบอั๋นพูดขึ้นมาขณะที่ส่องไอจีของรุ่นพี่
“นั่นน่ะสิ มึงทำบุญด้วยอะไรวะอีกัสถึงได้กินรุ่นพี่สุดฮอตอย่างพี่เกอร์ได้”
ไอรินรู้ได้ทันทีว่าคนที่สาวๆ กลุ่มนี้พูดถึงคือไทเกอร์หนุ่มฮอตประจำกลุ่ม (จริงๆ เพื่อนเธอก็ฮอตทุกคนอะนะ) แต่คนที่สาวๆ เข้าถึงง่ายสุดก็น่าจะเป็นไทเกอร์
“เดี๋ยวพวกมึงได้อิจฉามากกว่านี้แน่”
กัสจังที่มีดีกรีเป็นดาวคณะพูดขึ้นอย่างมั่นหน้า คิดว่ารุ่นพี่นั้นหลงเสน่ห์ตัวเองเข้าแล้ว
“อะไร! ยังไงคะ! เล่ามาค่ะซิส”
“ก็คืนนี้พี่เกอร์สุดหล่อชวนกูไปเดทน่ะสิ”
ไอรินเสิร์ฟเสร็จก็เดินกลับไปยังเคาน์เตอร์โดยไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ได้ยิน บอกตามตรงว่าเธอเคยชินกับเรื่องผู้หญิงของไทเกอร์แล้ว ทุกคนผ่านเข้ามาแล้วก็ผ่านไป บางรายแทบจะจำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ
“นี่โต๊ะวีไอพีหนึ่งจ๊ะ”
“ได้ค่ะ”
ไอรินรับคำสั่งพร้อมกับยกอาหารไปเสิร์ฟยังโต๊ะรุ่นพี่ที่มหาลัยอีกกลุ่มหนึ่งอย่างไม่อิดออด แม้ว่าหนึ่งในกลุ่มนั้นจะมีคนที่ตามจีบเธออยู่ก็ตาม
เขาคือแทนไทรุ่นพี่หนุ่มสุดหล่อพ่อรวย ดีกรีลูกชายเจ้าสัวที่มีความรวยไม่ต่างจากไทเกอร์เลยสักนิด ความฮอตก็ไม่ต่างกันเลยหล่ะ และที่สำคัญคือทั้งสองคนเป็นญาติกัน
“น้องรินคนสวยว่าที่เมียมึงมาแล้ว”
เพื่อนสนิทของแทนไทพูดขึ้นมาเมื่อไอรินเดินมาถึงโต๊ะ แล้วยังทำนิสัยไม่ดียื่นเท้ามาขวางไอรินจนเธอเสียหลักล้มลงไปที่หน้าตักของแทนไท
หมับ!
“เข้าเป้าเป๊ะ! ฮ่าๆ”
รุ่นพี่ต่างพากันหัวเราะชอบใจ ต่างจากไอรินที่ตกใจมากรีบลุกขึ้นจากตักของรุ่นพี่และเอ่ยขอโทษที่ทำของหกใส่ชุดราคาแพงของรุ่นพี่อีกด้วย
“รินขอโทษด้วยนะคะ รินไม่ได้ตั้งใจ”
มือเรียวหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาเช็ดตรงส่วนที่โดนน้ำหวานหกใส่อย่างร้อนรนจนลืมนึกไปว่าตรงนั้นมันเป็นเป้ากางเกง แล้วเธอก็นั่งคลุกเข่าตรงกลางหว่างขาของรุ่นพี่อีกด้วย
“ท่าโคตรได้เลยหว่ะ!” เพื่อนของชายหนุ่มยังคงแซวไม่หยุด
“รินขอโทษนะคะ”
ไอรินลุกยืนขึ้นและก้มหัวขอโทษอีกครั้ง แต่รุ่นพี่กลับทำหน้านิ่งจนเธอเสียอาการ เธอต้องโดนหักเงินเดือนแน่ๆ
“เละเทะขนาดนี้ แค่ขอโทษมันไม่พอหรอกครับน้อง” เพื่อนของแทนไทเอ่ยขึ้นอย่างมีเลศนัย
“ไปดูหนังด้วยกัน แล้วจะยกโทษให้”
แทนไทบอกหญิงสาวตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเข้ม แกล้งไม่พอใจทั้งๆ ที่จริงแล้วไม่ได้โกรธอะไรเลย แค่ได้กอดเธอตอนที่เธอเสียหลักมานั่งบนตักแค่นั้นก็คุ้มแล้ว
“เอ่อ… คือรินมีงานต่อค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ”
“พรุ่งนี้ก็ได้”
“เอ่อ...”
“งั้นต้องเรียกผู้จัดการแล้ว”
“ก็ได้ค่ะ แค่ดูหนังนะคะ”
ถ้ามากกว่านั้นเธอคงไม่มีปัญหาจ่าย ไอรินได้แต่ตอบในใจและรับปากไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะกลัวว่าเรื่องจะถึงผู้จัดการ แค่โดนกล่าวหาว่าเป็นเด็กเส้นจะลาบ่อยแค่ไหนก็ได้ ก็ทำให้เธอใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนร่วมงานลำบากมากพอแล้ว
“ครับ”
ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างพอใจก่อนที่จะยื่นมือถือราคาแพงมาตรงหน้าหญิงสาว
“เอาเบอร์มาสิ พรุ่งนี้พี่จะโทรหา”
“ค่ะ”
ไอรินกดเบอร์ตัวเองลงไปในมือถือของรุ่นพี่อย่างเลี่ยงไม่ได้ ให้เสร็จแล้วก็ขอตัวไปเอาอุปกรณ์ทำความสะอาดมาจัดการของที่หกอยู่ที่พื้น โชคดีที่รุ่นพี่ไม่ได้ให้เธอจ่ายค่าของพวกนั้น ไม่งั้นค่าแรงวันนี้คงไม่เหลือ
..
เวลาล่วงเลยไปจนถึงเวลาเลิกงาน ไอรินจัดการเก็บของหลังร้านเสร็จเรียบร้อย มือบางจับโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา ก่อนจะปรากฏเบอร์ไทเกอร์ที่โทรมาเกือบสิบสายแต่เธอไม่ได้รับ ไอรินรีบกดโทรกลับทันทีเพราะคิดว่าไทเกอร์คงจะมีเรื่องด่วน ถึงได้โทรมาหลายสายขนาดนี้
“เกอร์มีอะไรรึเปล่า”
(โทรไปตั้งหลายสายทำไมไม่รับ มัวทำอะไรอยู่)
“คือรินมาทำงาน”
(ก็บอกว่าไม่ต้องไปทำแล้วไง ถ้าอยากได้เงินก็มาเอากับฉัน)
“เอ่อ… รินทำแบบนั้นไม่ได้หรอก”
(ดื้อชิบ! แล้วเลิกงานยัง มาหาที่คอนโดหน่อยดิ)
“รินยังไม่ว่าง ต้องไปทำความสะอาดห้องฮันน่าต่อ”
(แม่บ้านที่คอนโดก็มี ทำไมต้องไปทำด้วย!) ไทเกอร์เริ่มหงุดหงิด เพราะไม่เคยมีใครขัดใจเขามาก่อน ผู้หญิงทุกคนล้วนแต่อยากมาหาเขาทั้งนั้น
“ก็รินรับค่าจ้างมาแล้ว”
ไอรินตอบอย่างใสซื่อ ฮันน่าจ่ายค่าจ้างให้เธอแล้วจริงๆ ให้เยอะด้วยหล่ะ งานสบายแต่เงินดีใครจะไม่ทำหล่ะจริงมั๊ย แค่ทำความสะอาดห้องให้สัปดาห์ละครั้ง ก่อนวันที่พ่อกับแม่จะมาหาที่คอนโดเท่านั้นเอง
(งั้นทำเสร็จ ค่อยโทรมา เดี๋ยวไปรับ) พูดจบก็ตัดสายไปทันที โดยที่ไม่รอฟังคำตอบจากเธอเลย
คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเป็นปม ไม่เข้าใจว่าจะนัดเธอไปทำไม ทั้งๆ ที่ตัวเองก็นัดกับรุ่นน้องไว้แล้ว
..
@คอนโดฮันน่า
ใช้เวลาไม่นานไอรินก็มาถึงห้องของฮันน่า พอมาถึงก็เจอฮันน่านั่งรออยู่แล้ว ไอรินเริ่มทำความสะอาดทันทีจะได้ไม่เสียเวลา
ส่วนฮันน่าก็ชวนไอรินคุยอยู่ตลอด เหมือนไอรินมาอยู่เป็นเพื่อนมากกว่ามาทำความสะอาดห้องให้เสียอีก
“ไอ้พวกนี้ไปดื่มไม่ชวนเลยอ่า”
ฮันน่าบ่นอุบอิบขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่าพวกผู้ชายส่งรูปเข้ามาในไลน์กลุ่ม ซึ่งเป็นรูปที่กำลังนั่งดื่มกันที่คอนโดของกวิน
“ทำเสร็จแล้ว ไปหาพวกมันกันป่ะ”
“น่าไปเถอะ รินไม่ว่าง” ไอรินที่ทำความสะอาดห้องอยู่ก็ปฏิเสธไปตามตรง เพราะเธอมีนัดแล้ว
“ทำไมอะ ดูสิ เพื่อนก็ไปกันหมด”
เจ้าของห้องคนสวยไม่พูดเปล่ารีบลุกขึ้นเอาภาพในไลน์กลุ่มให้ไอรินดู จะได้เห็นว่าเพื่อนก็ไปกันหมดจริงๆ สาวๆ คอนเฟิร์มในไลน์กลุ่มว่าจะไป ส่วนพวกผู้ชายนั้นอยู่ครบแล้ว
ดวงตากลมโตจ้องมองภาพในมือถือของฮันน่าด้วยความรู้สึกแปลกๆ เมื่อในภาพมีไทเกอร์กำลังนั่งกอดกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ ซึ่งถ้าเธอจำไม่ผิดก็น่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวกันกับที่เธอเจอในร้านอาหารตอนที่เธอทำงานอยู่
“เป็นอะไร” ฮันน่าถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง เมื่ออยู่ๆ ไอรินก็นิ่งไป
“ปะ… เปล่า” ไอรินปฏิเสธไปแล้วตั้งใจทำความสะอาดห้องให้เสร็จจะได้รีบกลับไปพัก เพราะไทเกอร์คงไม่ว่างมารับเธอแล้วแน่ๆ นั่งนัวเนียสาวขนาดนั้นคงไปต่อที่ห้องกัน ส่วนเธอคงไม่จำเป็นแล้ว
“ทำไมช่วงนี้ดูเครียดๆ หรือว่ามีปัญหาที่บ้านอีกแล้วเหรอ”
ฮันน่าถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง ถึงไอรินจะจนแต่เพื่อนทุกคนก็มองว่าไอรินคือเพื่อนรัก ไม่ใช่คนรับใช้อย่างที่ไอรินชอบทำเป็นประจำ พยายามช่วยไอรินมาตลอด แต่ไอรินไม่รับ นอกจากจะทำงานแลกเท่านั้น
“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก” ไอรินยิ้มบางให้ทันทีที่พูดจบ เพราะตั้งแต่แม่เลี้ยงได้เงินก้อนนั้นจากไทเกอร์ไป ก็เงียบหายไปเลย
“ก็ดี… ลำพังแค่เรื่องอีคริสกูก็หนักใจจะแย่แล้ว ไม่รู้จะทำยังไงให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม เป็นแบบนี้ไม่ดีเลย มีแต่จะทำให้อึดอัดใจกันไปหมด”
ฮันน่าร่ายยาวระบายความในใจถึงปัญหาของออสตินกับคริสตัลให้ไอรินฟัง เพราะเธอรู้ว่าออสตินเองก็ลำบากใจอยู่ไม่น้อยที่เห็นคริสตัลพยายามตีตัวออกห่างจากเพื่อน เพื่อไม่ให้แฟนของออสตินนั้นเข้าใจผิด
ไอรินทำได้เพียงแค่ยืนเงียบไม่มีความคิดเห็นใดใดกับเรื่องนี้ เพราะออสตินกับคริสตัลต่างก็เป็นเพื่อนรักของเธอทั้งคู่ คงต้องให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าทั้งสองคนจะตัดสินใจเรื่องนี้กันยังไงและจะคบกันแบบไหนต่อ…
..
หยุมหัวอิเกอร์ดีมั๊ย ร้ายนักนะ เดี๋ยวหาผู้ใหม่ให้รินรินซะเลย
1คอมเมนท์ = ล้านกำลังใจนะคะ
ฝากนักอ่านกดไลก์ กดคอมเมนท์เพื่อพูดคุยและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะถูกใจนักอ่านนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
