บทที่ 13 PART 11| อึดอัดใจ
@คอนโดกวิน
ไม่ว่าไอรินจะปฏิเสธยังไง สุดท้ายเธอก็โดนฮันน่าลากมาด้วยอยู่ดี โดยฮันน่าให้เหตุผลว่าเธอจะต้องมาดูแลนาเดีย และจ้างมาดูแลตอนเมาด้วย
สองสาวเดินเข้าไปในห้องก็เจอนาเดียกับคริสตัลที่ดูเหมือนว่าจะพึ่งมาถึงเหมือนกัน และดูจากสีหน้าของคริสตัลที่ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นัก คงจะโดนนาเดียบังคับมาแน่ๆ นาเดียคงหวังดีอยากจะให้คริสตัลได้เคลียร์กับออสติน แต่พอมาถึงสถานการณ์ก็ยิ่งแย่หนักกว่าเดิม เพราะออสตินเอาแฟนสาวมาด้วย ทำเอาทุกคนอึดอัดใจไปกันหมด
สี่สาวที่มาถึงใหม่ต่างก็หาที่นั่ง เพื่อจะได้นั่งดื่มด้วยกัน ไหนๆ ก็มากันแล้ว ก็คงจะได้ทนอยู่ด้วยกันต่ออีกยาว ไม่เพียงแค่คริสตัลกับออสตินที่รู้สึกอึดอัดและลำบากใจกับเหตุการณ์นี้ ไอรินที่นั่งอยู่ก็รู้สึกอึดอัดกับสายตาของไทเกอร์ที่มองมาที่เธอ ทั้งๆ ที่เขาก็นั่งโอบกอดสาวสวยอยู่อย่างไม่อายใคร
ทำแบบนี้ ต้องการอะไรกันแน่ ไอรินนึกสงสัยแต่ก็ทำได้เพียงแค่ถามตัวเองในใจ และพยายามที่จะไม่มองไทเกอร์
“ไปทำอะไรมากินหน่อยดิ ฝีมือคนอื่นไม่ถูกปากอะ” เจ้าของห้องอย่างกวินพูดขึ้นท่ามกลางความเงียบ เมื่อเห็นว่าบรรยากาศดูน่าอึดอัดขึ้นไปทุกที และที่สำคัญคือติดใจรสชาติอาหารฝีมือไอริน
“ได้สิ แล้ววินอยากกินอะไรเหรอ เอาเหมือนเดิมมั๊ย” ไอรินถามอย่างใส่ใจ และจำได้ว่าเพื่อนคนไหนชอบอะไรบ้าง แต่ท่าทางน่ารักของเธอกลับทำให้ใครบางคนหงุดหงิดขึ้นมา อยู่ๆ ก็ไม่ชอบที่เห็นเธอเอาใจคนอื่นนอกจากเขา
“มึงนี่รู้ใจกูจริงๆ มาเป็นเมียกูป่ะ?” กวินแกล้งแซวไอรินตามนิสัยขี้เล่นโดยไม่ได้คิดอะไร ต่างจากบางคนที่คิดจริงทำจริง และกำลังหวงของอีกด้วย
“เคลียร์กับเมียๆ ในสต็อกของมึงก่อนดีมั๊ย จะตีกันตายอยู่แล้ว”
นาเดียพูดออกไปด้วยท่าทางหมั่นไส้ ที่ชอบพูดอะไรไร้สาระ แค่ออสตินกับคริสตัลก็แย่พอแล้ว อย่าให้มีอีกคู่เลย หัวจะปวด!
“เดี๋ยวรินไปทำให้นะ มีใครเอาอะไรอีกมั๊ย” ไอรินหันไปถามเพื่อนทุกคน รวมถึงแฟนสาวของออสติน
“น้องมุขเอาอะไรมั๊ยคะ”
“ไม่ค่ะ มุขทานมาแล้ว ขอบคุณนะคะ”
ไข่มุขตอบพร้อมรอยยิ้มก่อนที่จะหันไปคุยกระหนุงกระหนิงกับออสตินแฟนหนุ่ม โดยไม่สนใจสายตาของใครอีกคนที่มองดูอยู่ด้วยหัวใจที่เจ็บปวด
ส่วนไอรินก็ลังเลว่าจะถามไทเกอร์กับผู้หญิงของเขาดีมั้ย แต่ถ้าไม่ถามมันก็ดูมีพิรุธเกินไป เพื่อนอาจจะจับผิดได้ ไอรินเลยตัดสินใจถามออกไป
“น้องเอาอะไรมั๊ยคะ”
“ไม่ค่ะ ขอบคุณนะคะพี่ริน เดี๋ยวกัสจะออกไปทานข้างนอกกับพี่เกอร์” กัสจังตอบเสียงใสและกอดแขนไทเกอร์ไม่ห่าง
พอรู้ว่าทั้งสองคนจะออกไปข้างนอก ไอรินเลยเลือกที่จะไม่ถามไทเกอร์ เพราะรู้คำตอบอยู่แล้ว
“รินไปทำอาหารก่อนนะ” ไอรินบอกคริสตัลที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะลุกขึ้น
“ให้ช่วยมั้ย” คริสตัลที่อึดอัดใจกับสถานการณ์ตรงหน้าเลยอยากจะช่วย
“ไม่เป็นไรหรอก รินทำคนเดียวได้”
“นั้นดิ มึงไปก็ไปยืนเกะกะเปล่าๆ อยู่นี่แหละดีแล้ว” ฮันน่าพูดไปตามความจริง อย่าว่าแต่จะช่วยทำอาหารเลย แค่เวฟข้าวกินยังไหม้อะ
ไอรินเข้าครัวทำอาหารอย่างช่ำชองและหลากหลายเมนู เนื่องจากมีของสดในตู้ค่อนข้างเยอะ กวินสั่งแม่บ้านซื้อมาไว้รอเพื่อนๆ มาปาร์ตี้โดยเฉพาะ
“อ๊ะ!”
ไอรินสะดุ้งตื่นเมื่อมีคนมาสวมกอดจากด้านหลังในขณะที่เธอกำลังล้างผักอยู่
“ให้ช่วยป่ะ” ไทเกอร์แกล้งถามพร้อมกับซุกไซ้ซอกคอขาว ส่วนมือก็ไม่อยู่นิ่งเลื่อนขึ้นมาขย้ำเต้าอวบอย่างหมั่นเขี้ยว ลงโทษที่เธอทำตัวน่ารักกับคนอื่น
“กะ… เกอร์จะทำอะไร เดี๋ยวก็มีคนมาเห็นหรอก” ไอรินบอกเสียงเบา กลัวว่าจะมีใครมาได้ยิน จะปัดมือหนาออกจากหน้าอกก็ไม่ได้เพราะมือเปียกอยู่ เลยได้แต่ยืนให้อีกฝ่ายสัมผัสตามใจ และเริ่มจะเกินเลยขึ้นเรื่อยๆ
“เด็กนั่นเป็นแค่คู่นอนชั่วคราว ไม่ได้จริงจังอะไร”
“รินรู้ว่าน้องเป็นผู้หญิงของเกอร์ แล้วเกอร์ก็เป็นคนนัดน้องมา ไม่ต้องโกหกรินหรอก”
ไอรินพูดไปตามตรงงราวกับไม่ได้คิดอะไร ทั้งๆ ที่ในใจก็รู้สึกหวิวๆ ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องรู้สึกบางอย่างในตอนนี้ที่เห็นไทเกอร์สนใจผู้หญิงคนอื่นมากกว่า
“ไม่พอใจเหรอ ให้ไล่กลับมั๊ยหล่ะ”
ไล่กลับงั้นเหรอ ไอรินเริ่มสับสน แต่ในใจก็นึกสงสารรุ่นน้อง ถ้าเป็นเธอคงเสียใจแน่ๆ หากโดนไล่กลับแบบไม่มีเหตุผล
“เกอร์เข้าไปข้างในเถอะ รินทำไม่ถนัด”
ไอรินที่ล้างผักเสร็จแล้ว รีบเดินออกจากอ้อมแขนของไทเกอร์ทันที เพราะเธอไม่สามารถตัดใจสินไล่ใครกลับได้หรอกนะ
แต่พอก้าวมายืนอีกมุม คนเจ้าเล่ห์ก็ตามมากอดเธออีกครั้ง
“ดื่มเสร็จไปนอนด้วยกันนะ”
ไทเกอร์ชวนเธอไปนอนด้วยทั้งๆ ที่มากับผู้หญิงอีกคนงั้นเหรอ คิดอะไรของเขากันนะ
“ไม่เอา รินไม่อยากนอนกับเกอร์แล้ว” ไอรินบอกไปตามตรง
“ส่วนเรื่องเงิน รินจะผ่อนคืนให้ แต่ถ้าเกอร์ไม่ให้ผ่อน รินจะขอยืมเดียให้ก่อน”
ไทเกอร์คลายกอดแล้วมองไอรินด้วยสายตาไม่พอใจ ไม่คิดว่าไอรินจะกลายเป็นคนหัวดื้อขึ้นมาได้
“มึงเข้ามาทำอะไรในนี้”
เสียงของฮันน่าทำให้ทั้งสองคนที่กำลังมองหน้ากันอยู่กลับไปทำหน้าที่ตัวเอง ไอรินหั่นผักเตรียมผัด ส่วนไทเกอร์ก็เดินออกไปโดยไม่พูดอะไร
“มันมาก่อกวนเหรอ”
“เปล่า”
“ถ้ามันทำอะไรเกินเลยก็บอกนะ เดี๋ยวจัดการให้”
ไอรินได้แต่ยิ้มแทนคำตอบ
“แล้วทำเสร็จรึยัง พากูไปซื้อของหน่อยดิ”
“ใกล้เสร็จแล้ว”
“อืมๆ งั้นกูไปดื่มรอนะ”
..
เวลาผ่านไปไม่นานไอรินก็เอาสุกี้ออกมาให้เพื่อนๆ โดยที่ไม่สนใจสายตาเสือร้ายที่มองเธออยู่ ส่วนคนอื่นๆก็อึดอัดที่เห็นคริสตัลกับออสตินเอาแต่มองหน้ากัน
“คริสออกไปซื้อของด้วยกันมั้ย”
ไอรินเห็นท่าไม่ดีก็เลยเอ่ยชวนคริสตัลออกไปซื้อของด้วยกัน เพราะเธอเป็นห่วงความรู้สึกของคริสตัลที่ดูจะอึดอัดกับเหตุการณ์นี้ที่สุด
“ไปดิ”
คริสตัลลุกเดินออกไปทันทีที่พูดจบ โดยมีไอรินเดินตามมาติดๆ ระหว่างทางก็ปกคลุมไปด้วยความเงียบ
“คริสโอเคมั้ย” ไอรินถามเพื่อนด้วยความเป็นห่วง
“กูไม่โอเคได้เหรอ”
“ถ้าไม่สบายใจก็ไม่ต้องกลับไปหรอก รินเป็นห่วงคริสนะ”
“ขอบใจ งั้นซื้อของเสร็จ กูกลับเลยนะ ฝากบอกเพื่อนด้วย”
ไอรินพยักหน้าเข้าใจ เพราะถ้าเป็นเธอก็คงไม่อยากเห็นภาพบาดตาแบบนั้น
มาถึงคอนโดไอรินก็หอบข้าวของขึ้นมาบนห้องคนเดียว มาถึงเพื่อนก็ถามว่าคริสตัลไปไหน ไอรินก็บอกไปตามตรงว่าคริสตัลกลับไปแล้ว ได้ยินเช่นนั้นออสตินก็พาแฟนสาวกลับไปทันที ทำเอาเพื่อนๆ ต่างพากันโล่งอกขึ้นมา
“เชี่ย! โคตรอึดอัด! ถ้าพวกมันอยู่นานกว่านี้ กูขาดใจตายแน่”
กวินพูดขึ้นมาพลางยกแก้วเหล้า ส่วนไทเกอร์ที่พึ่งจะไปส่งกัสจังมาก็มองดูเพื่อนแบบงงๆ
“ไอ้ตินกลับเหรอ?” ไทเกอร์ถามขณะที่เดินไปนั่งข้างๆ ไอริน
“ให้มันกลับไปเถอะ แฟนมาคุมขนาดนั้น อยู่ไปก็ไม่สนุก”
“กูเข้าใจแล้วทำไมเขาถึงบอกว่าเพื่อนกันห้ามมีสัมพันธ์กัน มันอึดอัดโคตรๆ แบบนี้นี่เอง” ฮันน่าพูดขึ้น
“อึดอัดยันเพื่อนอะ พวกมึงก็อย่าทำอะไรที่มันเกินเพื่อนหล่ะ แค่สองคนนั้นกูก็ปวดหัวจะแย่”
นาเดียหันไปบอกไอรินกับไทเกอร์ที่กำลังคุยบางอย่างกัน พอได้ยินเพื่อนบอกแบบนั้น ไอรินก็รีบเปลี่ยนที่นั่ง ไปนั่งข้างๆ ฮันน่าทันที
..
1 คอมเมนท์ = ล้านกำลังใจ
ฝากนักอ่านกดไลก์ กดคอมเมนท์เพื่อพูดคุยและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะถูกใจนักอ่านนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ
ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ห้ามคัดลอก แก้ไข หรือดัดแปลงเด็ดขาด!!
