บทที่ 14 PART 12 | กลับด้วยกันนะ
PART 12 | กลับด้วยกันนะ
ระหว่างที่เพื่อนๆ นั่งดื่มกัน ไอรินก็พยายามเลี่ยงที่จะคุยกับไทเกอร์และพยายามไม่มองแม้กระทั่งใบหน้าหล่อๆ ของเขา เพราะกลัวว่าเพื่อนในกลุ่มจะสงสัยในความสัมพันธ์ลับของเธอกับเขา เธอตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้ หลังจากยืมเงินนาเดียไปจ่ายให้ไทเกอร์ เธอก็จะเป็นอิสระแล้ว
“เห้ย! ไอ้เสือ! มึงอย่าพึ่งเขี่ยเด็กที่มาวันนี้ทิ้งนะ”
กวินหันไปบอกไทเกอร์อย่างจริงจัง ตอนแรกตั้งใจจะเอ่ยชื่อแต่เขาดันลืม จำชื่อรุ่นน้องที่ไทเกอร์พามาด้วยไม่ได้ อีกอย่างไทเกอร์ก็เปลี่ยนคู่บ่อยจนกวินไม่อยากจะจำชื่อแล้ว
“ทำไม” ไทเกอร์เอ่ยถามกวินทว่าสายตาของเขากลับจ้องมองที่ใบหน้าสวยของไอรินตลอดเวลา
“ก็กูกำลังตามจีบน้องคนนึงในกลุ่มนั้นอยู่”
จีบในความหมายของกวินกับไทเกอร์ คือการจีบแบบหลอกฟันชั่วคราว ไม่มีอะไรลึกซึ้ง เรียกได้ว่าไม่ได้มีอะไรสำคัญมากไปกว่าเรื่องบนเตียง
“เสียใจด้วยหว่ะ กูทิ้งไปแล้ว”
คำตอบที่เป็นเหมือนคำแสดงความบริสุทธิ์ใจของไทเกอร์ทำให้ไอรินทำตัวไม่ถูกขึ้นมาทันที ทำไมถึงได้ทิ้งเร็วขนาดนี้ ไอรินได้แต่นึกสงสัยก่อนที่มือถือจะสั่นเตือนเรียกสติ
ครืดดดด~
ไอรินรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนจะปรากฏเบอร์แปลกอยู่บนหน้าจอ จากนั้นก็ขอตัวลุกขึ้นออกมาคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง เผื่อว่าจะเป็นคนทางบ้าน
“สวัสดีค่ะ”
(โคตรดีใจเลย นึกว่าจะให้เบอร์ผิดซะอีก) ปลายสายพูดออกมาด้วยความดีใจ และนั่นก็ทำให้ไอรินรู้ได้ทันทีว่าคนที่โทรมาคือรุ่นพี่แทนไท
“ทำไมหนูต้องทำแบบนั้นด้วยคะ” ไอรินถามกลับไปด้วยท่าทางใสซื่อ
(หนูเหรอ… แทนตัวเองได้น่ารักดีนะ)
“เอ่อ…”
(ไม่ต้องเขินหรอกครับ น่ารักดี พี่ชอบ)
พูดแบบนี้จะไม่ให้เขินได้ไงหล่ะ ไอรินได้แต่บอกในใจ ถึงเธอจะไม่ได้ชอบรุ่นพี่ แต่มาพูดแบบนี้ เป็นใครก็ต้องเขิน
(แล้วพรุ่งนี้หนูว่างตอนไหนครับ)
“คือ… หนูว่างตอนบ่ายค่ะ พอดีตอนเช้ามีเรียน”
(งั้นเจอกันตอนบ่าย)
“ค่ะ”
(แล้วจะให้พี่ไปรับหน้าตึกคณะเลยมั้ย)
“ไม่ค่ะ ไม่ต้องมารับ ไปเจอกันที่ห้างเลยดีกว่าค่ะ”
(เอาอย่างนั้นเหรอ)
“ค่ะ”
พอนัดหมายเวลากันเรียบร้อยแล้วไอรินก็วางสายไปทันที แต่พอจะหันหลังกลับไปด้านในก็ต้องตกใจเมื่อไทเกอร์มายืนขวางทางอยู่ ซึ่งไม่รู้ว่ามาตั้งแต่ตอนไหน
สายตาดุดันราวกับเสือทำเอาไอรินใจคอไม่ดี เลยตั้งใจจะเดินเข้าไปด้านใน ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอม
“คุยกับใคร?”
“รุ่นพี่ที่มหาลัย”
“ใคร!” น้ำเสียงดุดันขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“รุ่นพี่แทนไท… เกอร์ก็น่าจะรู้จักอยู่แล้วหนิ” ไอรินตอบตามตรง ไม่มีเหตุผลอะไรจะต้องปิดบังอยู่แล้ว
คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเป็นปม เมื่อได้ยินชื่อญาติของตัวเอง แทนไทเป็นลูกชายของลุง พี่ชายแท้ๆ ของพ่อไทเกอร์
‘มันคิดจะทำอะไรของมัน?’ ไทเกอร์นึกสงสัยในการกระทำของแทนไท
ไอรินได้โอกาสตอนไทเกอร์กำลังครุ่นคิดบางอย่างรีบเดินหนีออกมา
..
เวลาผ่านไปเกือบเที่ยงคืน สองสาวฮันน่ากับนาเดียเมาหนักนอนอยู่บนโซฟา ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติกันอยู่แล้ว ส่วนไอรินก็ทำหน้าที่พลขับพากลับบ้าน
“วินช่วยพาน่าไปส่งที่รถให้หน่อย ส่วนเดียรินจะพาไปเอง”
“มันดึกแล้วทำไมไม่นอนที่นี่” กวินรีบพูดขึ้นทันทีด้วยความเป็นห่วงเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว เขาไม่อยากจะให้เพื่อนขับรถกลับตอนดึกแบบนี้
“ไม่เป็นไร รินขับไหว”
“พรุ่งนี้ค่อยกลับก็ได้ จะรีบกลับไปทำไมวะ”
“ก็พรุ่งนี้มีเรียนเช้า รินกลัวจะไปไม่ทันเรียน กลับตอนนี้เลยดีกว่า”
“เออๆ ตามใจ”
“เดี๋ยวไปส่งเอง มีแต่ผู้หญิงมันอันตราย” ไทเกอร์ที่ยังไม่กลับ เดินมาช่วยประคองฮันน่า
“กูเห็นด้วย เอารถไว้ที่นี่แหละแล้วให้ไอ้เกอร์ไปส่ง”
“แต่ว่า…”
“พรุ่งนี้เช้าเดี๋ยวให้เด็กเอารถไปให้ที่บ้าน”
สุดท้ายไอรินก็ต้องยอมอย่างไม่กล้าขัด เพราะกลัวกวินจะสงสัย ส่วนไทเกอร์ประคองฮันน่า กวินก็ช่วยไอรินประคองนาเดียมาที่รถ
“ขับรถดีๆ นะไอ้เสือ” กวินตบไหล่ไทเกอร์ก่อนจะกลับเข้าไปในคอนโด
ไทเกอร์ยิ้มให้ก่อนจะขับรถออกไป โดยมีนาเดีย ฮันน่านอนหลับอยู่เบาะหลัง ไอรินก็นั่งข้างคนขับ
ไม่นานก็ขับรถมาถึงคอนโดฮันน่า ไทเกอร์ลงไปส่งฮันน่าที่ห้อง ส่วนไอรินก็นั่งเฝ้านาเดียอยู่บนรถ
หลังจากส่งฮันน่าเสร็จรถหรูก็ตรงไปยังบ้านของนาเดียต่อทันที
“ขอบคุณนะที่มาส่งรินกับเดีย” ไอรินบอกไทเกอร์ขณะที่ประคองนาเดียลงจากรถ
“จะเข้าไปจริงๆ เหรอ”
“ใช่ เกอร์กลับไปเถอะ รินพาเดียเข้าบ้านได้”
“ไม่อยากกลับคนเดียว ไปค้างที่คอนโดด้วยกันนะ” ไทเกอร์พูดออกมาไม่สนใจว่านาเดียก็อยู่ตรงนี้
O.O ส่วนไอรินนั้นตกใจจนทำตัวไม่ถูก คงเป็นเรื่องใหญ่แน่ ถ้านาเดียรู้เรื่องเธอกับไทเกอร์
“รินไปไม่ได้ พรุ่งนี้มีเรียนเช้า” ไอรินตอบเสียงเบา
“มาส่งก่อนพระอาทิตย์ขึ้นเลย” ไทเกอร์พูดพร้อมกับหันไปมองนาเดียที่เริ่มขยับตัว
“แต่ว่า…”
“คิดช้ากว่านี้ ยัยนี่ตื่นแน่”
“เกอร์ต้องสัญญานะว่าจะมาส่งรินแต่เช้า”
“โอเค! สัญญา!”
สุดท้ายไอรินก็แพ้คนความเจ้าเล่ห์ของเสือร้ายอยู่ดี
..
เวลาล่วงเลยมาจนถึงตีหนึ่ง ไทเกอร์ขับรถออกมาจากบ้านหลังใหญ่พร้อมกับไอริน ระหว่างทางเขาก็ไม่ลืมที่จะแวะซื้อของใช้ที่จำเป็นกลับคอนโดด้วย
“เกอร์จะซื้ออะไรเหรอ นี่มันดึกแล้วนะ”
ไอรินถามขึ้นทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ขับมาจอดหน้าร้านสะดวกซื้อ แต่ก็ไร้คำตอบจากชายหนุ่ม
ไทเกอร์เดินลงจากรถอย่างอารมณ์ดี ไม่นานเขาก็เดินออกมาพร้อมกับถุงพลาสติกที่ดูไม่ค่อยมีน้ำหนักสักเท่าไหร่
“เกอร์ซื้ออะไรเหรอ”
เมื่อไทเกอร์เข้ามาในรถ ไอรินก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย ไม่มีเสียงตอบรับใดใด แต่ไทเกอร์กลับโยนถุงที่พึ่งซื้อมาใหม่ให้ไอรินได้ดู
0.0!
ดวงตากลมโตถึงกับเบิกโพลงด้วยความตกใจ เมื่อเห็นว่าสิ่งที่อยู่ข้างในคือถุงยางอนามัย และที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือในถุงไม่ได้มีเพียงแค่กล่องสองกล่อง แต่มีทั้งหมดเกือบสิบกล่อง อยู่ๆ ใบหน้าสวยก็ร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้…
..
“รินขออาบน้ำก่อนนะ”
เมื่อมาถึงห้องไอรินที่ทำตัวไม่ถูกก็รีบขอตัวไปอาบน้ำก่อนทันที
“ได้สิ! ตามสบายเลย”
ปากบอกว่าตามสบาย แต่ขาวยาวกลับรีบก้าวตามเข้าไปในห้องน้ำอย่างไม่ลังเล
“อ๊ะ!!”
ริมฝีปากหนาประกบที่ริมฝีปากบางอย่างไม่รอช้า ลิ้นร้อนควานหาความหวานในโพรงปากหญิงสาวอย่างเอาแต่ใจ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนไอรินไม่ทันตั้งตัวและเผลอไปกับการกระทำของเสือร้าย
“ค่อยอาบ!” น้ำเสียงแหบพล่าเอ่ยบอก พร้อมกับอุ้มร่างเล็กมาที่เตียง
ไทเกอร์วางไอรินลงบนเตียงก่อนจะจัดการเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด เผยให้เห็นความเป็นชายที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นจนน่ากลัว
ไอรินกลืนน้ำลายฝืดลงคออย่างยากลำบาก ถึงจะเห็นและสัมผัสมาแล้ว แต่เธอก็ไม่คุ้นชินกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าสักที
เมื่อจัดการเสื้อผ้าตัวเองออกจนหมดลิ้นร้อนก็ควานหาความหวานจากคนร่างเล็กอีกครั้ง มือหนาจัดการเสื้อผ้าของไอรินออกอย่างช่ำชอง เพียงเวลาไม่ถึงนาทีทั้งสองร่างก็เปลือยเปล่าอยู่บนเตียงนอน
จมูกโด่งได้รูปสูดดมกลิ่นกายสาวอย่างพอใจ ริมฝีปากหนาขบเม้มซอกคอขาวอย่างรุนแรง ทำเอาไอรินรีบผลักหน้าอกแกร่งให้ออกห่างทันที
“อ๊ะ! เกอร์อย่าทำรอย” ไอรินรีบห้ามทันที เพราะพรุ่งนี้มีเรียนเช้า ถ้าขืนมีรอยที่คอมีหวังเพื่อนๆ ได้ถามเธอยาวแน่
เสือร้ายกระตุกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนที่ลิ้นร้อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่ม ริมฝีปากหนาไม่รอช้ารีบครอบงำจุกสีหวานอย่างรวดเร็ว นิ้วเรียวยาวกรีดกรายอยู่ที่รอยแยกใจกลางสาว
“เกอร์… อ๊าส์”
เสียงหวานครางกระเส่าอย่างลืมตัว ร่างกายบิดเร้าตอบสนองความต้องการของอีกฝ่ายอย่างชัดเจน
“เสียงครางแม่งสุดว่ะ อยากเดินขาถ่างรึไงวะ”
เสือร้ายสบถออกมาเสียงดัง ก่อนจะหยิบเครื่องป้องกันขึ้นมาสวมใส่อย่างไม่รอช้า
สวบ!
“อร๊ายยย~” ไอรินถึงกับร้องเสียงหลงเมื่อไทเกอร์กระแทกความเป็นชายขนาดใหญ่เข้าใส่ครั้งเดียวจนสุดลำ
“อย่าเกร็ง เดี๋ยวได้เสียวทั้งคืนแน่!”
สิ้นคำพูดห่ามๆ ริมฝีปากหนาพรมจูบหน้าผากหญิงสาวอย่างแผ่วเบา เรียกได้ว่าการกระทำกับคำพูดนี่สวนทางกันสุดๆ
พับ! พับ! พับ!
เอวหนาค่อยๆ ขยับในจังหวะที่เนิบนาบเพื่อให้อีกฝ่ายได้ปรับตัว ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเรื่อยๆ ตามความต้องการ
ร่างบางโยกไปมาตามแรงกระแทกที่เหมือนว่าจะไม่แผ่วแรงลงสักนิด สะโพกหนายังคงกระแทกเข้าออกไม่ยอมหยุด และดูเหมือนว่าบทรักครั้งนี้จะไม่จบลงง่ายๆ เพราะเสือร้ายเริ่มจะติดใจร่างกายของไอรินที่ตอบสนองเขาได้เป็นอย่างดี
ใบหน้าหล่อยกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นร่างสวยโยกไปตามแรงกระแทก เสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วบริเวณห้องพร้อมกับเสียงครางหวานดังสลับกันเป็นระยะ
..
1 คอมเมนท์ = ล้านกำลังใจ
ฝากนักอ่านกดไลก์ กดคอมเมนท์เพื่อพูดคุยและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะถูกใจนักอ่านนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
นิยายเรื่องนี้สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ
ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ห้ามคัดลอก แก้ไข หรือดัดแปลงเด็ดขาด!!
