บทที่ 9 PART 7 | ทำสัญญา
PART 7 | ทำสัญญา
ร่างขาวเนียนไร้เสื้อผ้าปกปิดค่อยๆ พลิกตัวนอนตะแคงข้างเมื่อรู้สึกปวดเมื่อยจากการนอนท่าเดียวมานาน แต่พอขยับตัวเพียงนิดก็รู้สึกเจ็บแสบและหน่วงตรงกลางหว่างขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
‘อือ!’ ไอรินส่งเสียงครางเบาๆ และค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมความรู้สึกหนักทึ้งที่หัว ทันทีที่สายตาปรับแสงได้เธอก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องที่ไม่คุ้นเคย ภายในห้องถูกตกแต่งด้วยข้าวของเครื่องใช้โทนสีเข้มจนน่ากลัว ความมืดสลัวและกลิ่นหอมสะอาดที่ไม่คุ้นเคยทำให้หญิงสาวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องขึ้นมา เพราะห้องนี้ไม่ใช่ห้องของเธอแน่นอน และก็ไม่น่าจะใช่ห้องของผู้หญิงด้วย
‘นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!’ เป็นคำถามแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง เธอจำได้เพียงว่าเพื่อนของเธอคะยั้นคะยอให้เธอลองดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์เพื่อแลกกับเงิน เธอจึงต้องยอมดื่มจนได้ลิ้มลองของมึนเมาเข้าไปเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้เลย
หมับ!
ไอรินสะดุ้งตื่นเมื่อมีอะไรหนักๆ มาพาดที่เอวของเธอ ความสงสัยทำให้ใบหน้าสวยค่อยๆ ก้มลงไปมองสิ่งแปลกปลอม ก่อนที่เธอจะเบิกตากว้างเมื่อสิ่งที่พาดอยู่ที่เอวคือแขนของผู้ชาย สังเกตได้จากความล้ำของต้นแขนที่มีเส้นเลือดนูนปูด และรอยสักรูปเสือน่ากลัว
อ๊ะ! ไอรินส่งเสียงร้องออกมาทันทีที่เธอขยับตัว และรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของน้องสาว
‘ไม่นะ! มันต้องไม่ใช่อย่างที่ฉันคิด’ ไอรินเริ่มร้อนรนขณะที่ก้มสำรวจตรงหว่างขา แล้วเธอก็ต้องเบิกโพลงหลังจากตรวจดูสภาพน้องสาวตัวเองที่มีน้ำสีขาวขุ่นเกาะติดเต็มหว่างขา จากนั้นก็ค่อยๆ หันไปมองเจ้าของแขนล้ำ ในใจภาวนาอย่าให้เป็นคนที่เธอคิดเลย
OxO!! ชะ… ใช่จริงๆ
ไทเกอร์!
ตากลมโตเบิกโพลงด้วยความตกใจสุดขีด สิ่งที่เห็นทำให้เธอตกใจจนแทบจะลืมหายใจกันเลยทีเดียว มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตารัวๆ และตบแก้มตัวเองเพื่อเช็กว่าเธอกำลังฝันอยู่หรือเปล่า
เพลี๊ย!
โอ๊ย! ความเจ็บแสบทำให้เธอได้รู้ว่าภาพที่เห็นคือเรื่องจริง
มะ... ไม่จริงใช่มั้ย ฉันต้องฝันอยู่แน่ๆ ไอรินได้แต่ถามตัวเองในใจและมองใบหน้าหล่อของคนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ด้วยความสงสัย ถึงแม้จะรู้แล้วว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคือความจริง แต่เธอก็ไม่อยากจะเชื่ออยู่ดีว่าคนที่เธอนอนด้วยคือ ไทเกอร์
ไม่นะ! ถ้าเพื่อนสาวทั้งสามคนของเธอรู้ว่าเธอนอนกับไทเกอร์ เธอต้องโดนบ่นจนหูชาแน่ๆ ไอรินพยายามคิดหาทางออกเรื่องนี้ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว สมองเบลอไปหมด แค่จะนึกเรื่องเมื่อคืนยังนึกไม่ออกเลย
‘โอ๊ย! นี่ฉันเสียบริสุทธ์ให้เพื่อนตัวเองเหรอเนี่ย!’
ครืดดดด~~
เสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาขณะที่ไอรินกำลังถกเถียงกับความคิดของตัวเอง ทำให้เธอตกใจจนเกือบจะส่งเสียงออกไป โชคดีที่ยกมือขึ้นมาปิดปากไว้ทัน แต่ถึงอย่างนั้นคนที่นอนข้างๆ ก็รู้สึกตัวอยู่ดี
“หยิบมือถือให้หน่อย”
ไทเกอร์บอกออกมาทั้งที่ตายังปิดสนิทยื่นเพียงมือมาตรงหน้าไอริน
“ฉะ… ฉันเหรอ” ไอรินที่กำลังตกตลึงกับกล้ามแน่นๆ และแผ่นหลังกว้างของเพื่อนสนิทถึงกับพูดติดขัด เปลี่ยนสรรพนามแทนตัวเองแบบงงๆ สมองมัวแต่ไปจดจ่อที่ร่างกำยำของคนที่นอนอยู่
“อืม”
แม้ว่าไอรินจะงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง แต่เธอก็ยอมยื่นมือไปคว้ามือถือที่วางอยู่หัวเตียงมาวางที่มือของเขา
ทันทีที่ได้มือถือมาไทเกอร์ก็กดรับสายทันที
“นอนอยู่ ไม่ว่าง”
“เออๆ เดี๋ยวออกไป”
คำตอบของเขาทำให้หญิงสาวที่นั่งฟังอยู่ถึงกับตกตลึงยิ่งกว่าเดิม เพราะเธอจับใจความได้ว่าใครบางคนกำลังจะมาหาไทเกอร์ที่ห้อง
พรึบ!
อยู่ๆ ร่างกำยำดันตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมกับบิดตัวไล่ความปวดเมื่อย ทำให้หญิงสาวเห็นร่างกายอันสมบูรณ์แบบได้ชัดขึ้นรวมไปถึงร่องรอยสีแดงช้ำที่ปรากฏตรงคอและหน้าอกของเขาด้วย
อึก! อย่าบอกนะว่ารอยนั้นมันเกิดจากเธอ ไม่จริง! ฉันไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก ไอรินถกเถียงกับความคิดตัวเองอีกครั้งโดยไม่รู้ว่าสายตาของเธอนั้นจ้องที่ร่างกายของเขาราวกับคนโรคจิต
“กูจะออกไปเอาของกับไอ้วิน มึงจะนอนต่อก็ได้นะ”
ร่างกำยำลุกขึ้นจากเตียงไปทันที โดยที่ร่างกายไม่มีสิ่งปกปิดเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ทำเอาคนที่มองอยู่ถึงกับหลบเข้าไปในผ้าห่มอย่างรวดเร็ว
กรี๊ดดดดด ไอรินได้แต่กรีดร้องในใจอย่างอัดอั้น ไม่รู้จะโทษอะไรดี ระหว่างเหล้ากับตัวเอง
..
ทางด้านไทเกอร์ก็เดินออกมาเอากุญแจรถคันใหม่ที่ได้จากการแข่งรถชนะเมื่อวันก่อนด้วยสภาพรอยแดงเต็มคอ
“ไปทำอิท่าไหนวะ ถึงได้โดนกัดเต็มคอมาขนาดนั้น”กวินมองเพื่อนด้วยความสงสัย จะไม่ให้สงสัยได้ไงหล่ะ ปกติไทเกอร์ไม่เคยให้ใครทิ้งหลักฐานไว้ที่ร่างกาย เป็นกฎเหล็กที่คู่นอนทุกคนต้องทำตามอย่างเคร่งครัด ไม่อย่างนั้นก็อดที่จะมีครั้งที่สอง
“หลายท่าเลยหล่ะ” คนตอบก็ตอบอย่างภูมิใจจนน่าหมั่นไส้
“กูชักจะอยากเห็นคนที่ทำให้เสืออย่างมึงเชื่องได้แล้วสิ”
ไม่พูดเปล่ากวินก้าวเท้าตรงไปยังห้องนอนไทเกอร์ แต่ก็โดนขวางไว้ซะก่อน
“หยุดเลย เสร็จแล้วก็รีบกลับไป เสียเวลานอนฉิบหาย!”
พูดจบก็กลับเข้าห้องพร้อมปิดประตูใส่หน้าเพื่อน
พรึบ!
ไทเกอร์โยนกุญแจรถหรูไปที่โซฟาก่อนที่จะขึ้นไปนอนกอดร่างสวยที่อยู่ใต้ผ้าห่ม
“จะเล่นผีผ้าห่มหรือไง”
คำถามยียวนของไทเกอร์ทำให้ไอรินรีบโผล่หัวออกมาทันที ใบหน้าสวยเห่อร้อนขึ้นมาเมื่อนึกถึงเรื่องหื่นๆ
“รินกลับก่อนนะ”
ไอรินพึ่งนึกได้ว่าเธอควรจะกลับก็ตั้งท่าจะลุกจากเตียง แต่ก็โดนคนมือไวคว้าร่างกลับมานอนที่เดิม แล้วยังกอดเธอจากด้านหลังอย่างกับหมอนข้าง
“จะรีบกลับไปไหน นอนเป็นเพื่อนก่อน กูพึ่งได้นอนไม่กี่ชั่วโมงเอง”
“เกอร์นอนเถอะ รินจะกลับแล้ว”
“ถ้ายังไม่หยุดดิ้น โดนจับกระแทกอีกแน่”
ไทเกอร์ไม่พูดเปล่ายังเลื่อนมือไปขย้ำเต้าอวบจนร่างเล็กสะดุ้งตื่น
“นอนก็ได้”
เพราะความเหนื่อยล้าด้วยแหละที่ทำให้ไอรินยอมนอนในอ้อมแขนของไทเกอร์อย่างว่าง่าย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงนาเดียกับฮันน่ากำลังพากันกลับ ก็น่าจะพึ่งหายเมาเหมือนกัน โชคดีที่สองคนนั้นไม่ได้ถามถึงเธอ อาจจะคิดว่าเธอกลับไปทำงานแล้ว
“จะรีบตื่นไปไหนวะ!”
ไทเกอร์รู้สึกตัวเมื่อไอรินพยายามแกะแขนเขาออกจากเอว
“รินจะกลับแล้ว เกอร์นอนต่อเถอะ”
“เดี๋ยวไปส่ง”
“ไม่เป็นไร รินกลับเองได้”
“ทำไมดื้อจังวะ!”
หมับ! มือหนากระชากร่างสวยไปกอดอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ได้จบแค่กอด มือหนาเลื่อนขึ้นมากอบกุมเต้าอวบบดขยี้จุกสวยจนร่างเล็กหายใจติดขัด ความรู้สึกแปลกๆ ครอบงำไปทั่วร่าง
“เกอร์จะทำอะไร”
“ทำสัญญา”
คนเจ้าเล่ห์ตอบพร้อมกับจับแก่นกายที่ชูชันในยามเช้าไปถูไถกับก้นขาวเนียน
“สัญญาอะไร อร๊ายย”
พรึบ!
ยังไม่ทันถามจับประโยคร่างสวยก็ถูกจับพลิกให้นอนราบกับที่นอนนุ่มโดยมีร่างกำยำทาบทับอยู่ด้านหลัง เพียงเสี้ยววินาทีก็ถูกจัดท่าให้อยู่ในท่าคลานเข่า
“ก็สัญญาว่าจะเป็นของเล่นแก้เบื่อให้กูยังไงหล่ะ”
“ไม่เอานะ รินไม่ทำแบบนั้นแน่”
ไอรินตอบอย่างชัดเจน ถ้าขืนเธอทำแบบที่ไทเกอร์บอก เพื่อนๆ คงเลิกคบเธอแน่ๆ
“แน่ใจเหรอว่าจะไม่ทำ”
คนมีแผนร้ายคว้ามือถือมาเปิดสลิปการโอนเงินให้หญิงสาวดูทันที
ไอรินแทบจะลืมหายใจเมื่อเห็นจำนวนเงินที่โอนไปยังบัญชีของพ่อเธอ
“หนึ่งแสนเลยเหรอ เกอร์ทำแบบนี้ทำไม”
ไอรินถามด้วยน้ำเสียงแผ่นเบา หัวใจอ่อนล้าเมื่อนึกถึงสภาพตัวเองในตอนที่หาเงินมาคืน เงินเยอะขนาดนั้นเธอจะไปหามาจากไหน อย่าว่าแต่เงินแสนเลย แค่หมื่นหรือสองหมื่นเธอยังหาไม่ได้เลย
“ยังต้องถามอีกเหรอว่าเพราะอะไร”
ขณะที่เจราจาสัญญาทาสมือหนาก็จับแก่นกายใหญ่ถูไถกับร่องสาวทำลายสติอันน้อยนิดของอีกฝ่าย
“อย่าทำแบบนี้เลย รินไม่อยากเป็นของเล่นของเกอร์”
“จะเรียกว่าของเล่นก็ไม่ถูกนะ เรียกว่าแลกเปลี่ยนความเสียวจะเหมาะกว่า เพราะเมื่อคืนมึงก็ดูมีความสุขดี”
“เมื่อคืนรินเมา”
“เอาน่าๆ ไหนๆ ก็เป็นของกูแล้ว จะคิดมากไปทำไม ก็แค่นอนกับกูอีกไม่กี่ครั้งก็หมดหนี้แล้ว”
ที่ไทเกอร์พูดมันก็ถูกนะ เธอเป็นของเขาแล้ว แม้จะไม่ได้ตั้งใจ แต่ก็เสียความสาวให้เขาไปแล้วอยู่ดี
“ตกลงมั๊ย ถ้าทำตัวดี กูมีเงินพิเศษให้ด้วยนะ ไม่ต้องไปทำงานให้เหนื่อย”
ไอรินไม่เคยกลัวเรื่องเหนื่อย แต่กลัวจะไม่มีเงินมาคืนมากกว่า
“เอาน่า จะไปคิดอะไรมากวะ กูไม่เอาเปรียบมึงหรอก”
“ก็ได้ แต่รินขออะไรได้มั้ย”
“ว่ามาสิ”
“เกอร์อย่าบอกเรื่องนี้กับใครได้มั้ย”
“ได้อยู่แล้ว” นั้นแหละแหละสิ่งที่เขาต้องการจะบอกเลย ไอ้เสือยกยิ้มอย่างพอใจ
“แล้วรินต้องเอ่อ… ทำแบบนั้นกับเกอร์นานแค่ไหน”
“ไม่นานหรอกน่า มึงก็รู้ว่ากูขี้เบื่อ”
“เข้าใจแล้ว”
ไอรินยอมจำนนแต่โดยดีตามแผนของคนเจ้าเล่ห์ที่พอใจในคำตอบของเธอมากๆ ไม่คิดว่ามันจะง่ายขนาดนี้ ยังไม่ได้เอาคลิปที่ถ่ายไว้มาขู่ด้วยซ้ำ
เมื่อเจราจาตกลงกันรู้เรื่องแล้ว ก็ถึงเวลาทำสัญญาแบบลึกซึ้งถึงภายใน คนที่บอกว่าขี้เบื่อเอาใครได้ไม่นานกลับตักตวงความเสียวจากของเล่นชิ้นใหม่ไปอีกหลายรอบ กว่าจะมาส่งเธอที่บ้านก็เกือบจะมืดแล้ว
..
ฝากนักอ่านกดไลก์ กดคอมเมนท์เพื่อพูดคุยและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะถูกใจนักอ่านนะคะ ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ
