บทที่ 15 เสียงหัวเราะแรก

เดมี่ยอมรับน้ำจากแผ่นดินมาถือเอาไว้ด้วยท่าทางที่ดูสงบนิ่งกว่าตอนแรก ทว่าความรู้สึกด้านในของเธอในตอนนี้กลับเขินอายเป็นอย่างมาก

“แรงดีเหมือนกันนะ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมไอ้เพลล์ถึงโวยวาย”

“ดินช่วยลืม ๆ ไปได้มั้ย...”

“ฮ่า ๆ” แผ่นดินหลุดหัวเราะเสียงดังลั่นด้วยความลืมตัว ยิ่งเห็นท่าทางที่เขินอายของเดมี่มากเท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ