บทที่ 24 พี่ทนไม่ไหวจริง[NC]

ราวกับสติสัมปชัญญะและเสียงรอบข้างอื้ออึงไปชั่วขณะ ใบหน้าหล่อคมยังคงซุกไซ้ขบเม้มอยู่ที่ซอกคอระหง ฝ่ามือร้อนผ่าวที่เคยลูบไล้หน้าท้องแบนราบ เลื่อนต่ำลงมาอย่างย่ามใจ ปลดเปลื้องกางเกงขาสั้นพร้อมชั้นในของเธอออกอย่างเอาแต่ใจ

“สวย…”

เขาพึมพำออกมาราวกับละเมอ สายตาคมกริบจดจ้องไปยังกลางลำตัวอวบอูมสีสด ซึ่งมั...