บทที่ 21 พ่อทูลหัว 1

ฉันหนีออกจากห้องนอนเขามานั่งรอที่โซฟาเหมือนเดิม ตอนนี้ก็บ่ายแก่ๆ แล้ว นี่เรานอนยาวกันขนาดนี้เลยเหรอ อย่างว่านอนที่นอนเขาเหมือนโดนดูด หลับสบายเลย

แต่นี่ก็เลยเที่ยงมานานละยังไม่ได้กินข้าวเลย เริ่มจะหิวแล้วสิ ฉันกวาดสายตาไปทั่วห้องของเขาเพื่อหาอะไรที่พอจะกินได้ จนเจอกับตู้เย็นที่ตั้งอยู่โซนครัว เมื่อเห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ