บทที่ 75 วันนี้ที่รอคอย 2

แม้ว่าฉันจะปฏิเสธไปแต่เหมือนคนตัวโตกว่าที่นั่งข้างๆ จะชอบใจในคำที่เพื่อนเขาใช้ กระซิบข้างหูฉันราวกับจะสื่อว่าที่เพื่อนเขาพูดไปมันไม่ใช่จริงๆ เหรอ

ก็ไม่ไม่ใช่น่ะสิ! 

เมื่อปฏิเสธเท่าไรก็เหมือนไม่มีใครจะสนใจ เอาแต่พูดล้อเลียนจนฉันเริ่มมองตาขวางใส่เลยยอมหยุดสักที

“ล้อเล่นน่า…” พอเห็นว่าฉันไม่เล่นด้วย เฮ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ