บทที่ 30 Chapter 30 กว่าจะรู้

แพรหวานค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาก่อนจะมองไปโดยรอบแล้วมีสีหน้าที่สลดลงอย่างเห็นได้ชัดเจน พ่อของลูกอุ้มเธอมานอนที่ห้องและอ้อมกอดของเขาทำให้เธอหลับสบายมากพอตื่นก็ไม่เจอเขาแล้วซึ่งคาดว่าน่าจะโดนทิ้งอีกแล้ว

"ไปหาหมูหวานดีกว่า"

เธอลุกขึ้นจากเตียงเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าบางส่วนก่อนจะหิ้วมันลงมาชั้นล่างมองหา...