บทที่ 39 .

หลังจากที่กลับมาจากไปทะเลกับไอซ์ชีวิตของฉันดูเหมือนจะแฮปปี้มากขึ้นตลอดหลายวันที่ผ่านมา จนกระทั่งเย็นวันนี้ที่ฉันเดินลงมาจากตึกเรียน แล้วเห็นว่าแม่ของตัวเองกำลังนั่งรออยู่ตรงโต๊ะม้าหินหน้าคณะ

เสี้ยวหน้านั้นฉันจำได้ดีว่าคือแม่ของตัวเองแน่นอน ทว่าสิ่งที่ฉันเลือกตัดสินใจทำก็คือการเมินเฉยและเดินเลี้ยวไปท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ