บทที่ 46 .

ถึงแม้ว่าอยากจะหัวเราะให้กับท่าทางที่ผิดหวังของเขามากเพียงใด ทว่าฉันก็ต้องเก็บอาการเอาไว้

“ฉันไปทำงานก่อนนะ” พูดจบฉันก็ลุกขึ้นยืน แต่ไอซ์กลับเอื้อมมือมาฉุดรั้งฉันให้นั่งลงตามเดิม

“ไม่ต้องไปทำร้านอาหารแล้ว มาเป็นเลขาให้ฉันดีกว่า”

“ฉันเนี่ยนะ?” นิ้วเล็กชี้เข้าหาตัวอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง

ฉันยังไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ