บทที่ 33 ตอนที่ 32 มันสั้นไป (?)

               “อึก... พี่คินทร์...” ฉันกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบาก พลางเอ่ยเรียกชื่อพี่คินทร์เสียงแผ่ว

ร่างกายทุกส่วนร้อนวูบวาบไปหมดยามที่พี่คินทร์ฝังริมฝีปากอุ่นร้อนนั้นลงมาบนต้นคอฉันเบาๆ ฉันเกร็งตัวเอง แม้กระทั่งมือที่โดนเขาเกาะกุมเอาไว้ก็ยังเกร็งตาม

“ขออยู่... แบบนี้สักพัก” เสียงทุ้มเอ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ