บทที่ 25 25. คนที่ทำแผลให้กัน

“แน่ใจนะอีโปรดว่าจะไม่ให้กูอยู่ด้วย”

มีมี่มาหยุดยืนข้างกัน เอ่ยถามพลางเหลือบมองกระเป๋ายาที่เธอสะพายอยู่ “เผื่อเขาจะเอาเรื่องขึ้นมาอีก กูจะได้ช่วยพูด”

เจ้าของร่างอ้อนแอ้นในชุดพละมหา’ลัยมองมาอย่างเป็นห่วง ตอนแรกคนโปรดตั้งใจจะมาคนเดียว แต่พอมีมี่รู้เรื่องเข้าก็ยืนยันจะตามมาด้วยให้ได้

ส่วนเพลิงน่ะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ