บทที่ 107 แค่เหนื่อย

      เขาเห็นแม่กำลังใช้ผ้าที่น่าจะเปียกเช็ดใบหน้าให้กับพาขวัญที่นอนหลับสนิทอยู่เคียงข้างเขา พยายามนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ความทรงจำทุกอย่างจึงกลับคืนมาอีกครั้ง

“พั้นช์...”

พิรัชย์ขยับตัวขึ้นนั่งแล้วจับแขนของคนรัก แต่ก็ต้องรีบหดมือกลับเมื่อร่างกายบอบบางร้อนผ่าว เมื่อคืนนอกจากจะโดนเขากระ...