บทที่ 129 ชอบค่ะ

      “พี่อยากเข้าหอกับเมียพี่แล้วนี่ครับ ให้พี่มีความสุขกับพั้นช์นะ ได้ไหม”

เขาโน้มลงจุมพิตไหปลาร้า ลากเลื้อยริมฝีปากทั่วบ่าบอบบางและเนินอกอวบอิ่ม

“อืม ปิดม่านก่อนสิคะ” ร้องห้ามเสียงกระเส่าไม่ต่างจากร่างกายที่สั่นสะท้านด้วยความปรารถนาเลย

“ก็ปิดอยู่นี่ครับ”

คนตัวโตยังคงลากเลื้อยกึ่งปากกึ่งจมูกจน...