บทที่ 23 ชอบหรือเปล่า

“พั้นช์ ขึ้นมาเถอะ เดี๋ยวป่วยนะ”

พชรส่งมือลงไปดึงสาวน้อยที่ยืนตัวสั่นเทาด้วยความตกใจขึ้นมาจากสระว่ายน้ำ ก่อนรีบหยิบชุดคลุมมาสวมทับให้เธอทันทีแล้วดึงเธอเข้ามาสู่อ้อมกอดอันอบอุ่น มือลูบหลังบอบบางที่ยังสั่นสะท้านไปทั้งร่างไม่หาย

“พี่แพท พั้นช์...”

“ไม่ต้องพูดครับ พี่เห็นหมดทุกอย่าง ช่างมันเถอะนะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ