บทที่ 30 พั้นช์ไม่ได้ดื้อ

      เขาวางสายไปพร้อมใจอันหนักอึ้ง ใจไม่อยากให้เธออยู่ใกล้ชิดกับมดแดงแฝงช่อมะม่วงเลย กลัวว่ามันจะทำเธอใจแตก แต่ในเมื่อพรุ่งนี้เขายับยั้งอะไรไม่ทันแล้ว ขืนทำอะไรรุนแรงลงไป แม่คงได้ระแคะระคายว่าทำไมเขาถึงต้องวุ่นวายกับเธอขนาดนั้น ก็คงต้องปล่อยไปก่อน

แต่อย่าหวังว่าเขาจะปล่อยให้เธอได้ไปไหนมาไหนกับหมอน...