บทที่ 35 ต้องการปลดปล่อย

นานหลายนาทีกว่าที่คนตัวโตจะหนำใจ จึงถอนริมฝีปากออกมาจากปากนุ่มนิ่มบวมเจ่อของเธอ

“คุณพีท”

“พั้นช์ ฉันต้องการเธอ”

เสียงทุ้มแผ่วเบาราวละเมอ เขากำลังจะก้มลงจูบเธออีกครั้งแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเธอยกมือขึ้นมาปิดปากที่บวมเจ่อเอาไว้

“ทำไม” เสียงแหบพร่าร้องถาม

“ไม่ได้ค่ะ”

“เธอเองก็ต้องการไม่ใช่เหรอ”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ