บทที่ 44 มันโคตรดี

      บนรถยนต์คันหรูที่เงียบสนิทจนได้ยินเสียงลมหายใจ แล่นไปตามถนนเพื่อมุ่งหน้าไปส่งจริญญาที่บ้าน แต่ยังไม่ถึงครึ่งทางปฐวีก็จอดรถในย่านที่มีร้านค้าพลุกพล่านแล้วเดินหายลงไป โดยที่ไม่บอกอะไรเธอสักคำ

เพียงครู่ก็กลับมาพร้อมส่งน้ำเปล่าและยาเม็ดเล็กให้เธอหนึ่งเม็ด

“อะ กินซะ”

“ยาอะไร”

“ยาคุมฉุกเฉิน”

จร...