บทที่ 49 นั่งนิ่งๆ

เธอปิดประตูห้องนอน ล็อกกลอนจนเรียบร้อยตามที่เขาเคยสั่งเอาไว้เพราะกลัวใจตัวเองว่าจะบุกมาหาเธอกลางดึก ร่างบางวิ่งไปทิ้งกายลงบนเตียงนุ่ม ยกแขนที่มีสร้อยข้อมือเส้นสวยส่องประกายระยิบระยับล้อแสงไฟขึ้นมาดูแล้วยิ้มกว้าง ก่อนกอดข้อมือข้างนั้นแนบอก

“คุณพีท ตกลงคุณเป็นคนใจดีหรือเป็นคนดุกันแน่คะ”

แต่ไม่ว่าเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ