บทที่ 7 อดอยากปากแห้ง

ภายใต้แสงสลัวของผับชื่อดัง บรรดาผีเสื้อราตรีต่างโยกย้ายตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนาน เว้นแต่หญิงสาว

เรือนร่างเย้ายวนในชุดเผยเนื้อตัวซึ่งนั่งลำเพียงพังอยู่หน้าบาร์

เธอยกเครื่องดื่มดีกรีแรงในแก้วทรงสวยกระดกเข้าปากจนหมดหลายต่อหลายแก้วด้วยความเซ็ง

หกเดือนที่ผ่านมา คนรักของเธอเอาแต่ทุ่มเทให้กับงานจนไม่มีเวลามาสนใจเธอเลย แม้ว่าเธอจะไปหาเขาถึงบ้านหรือทำกระทั่งแก้ผ้านอนอ่อยบนเตียง แต่เขากลับไม่แตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ มันน่าหงุดหงิดจริง ๆ

“มาคนเดียวหรือครับ”

เสียงทุ้มดังขึ้นในขณะที่มีคนถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัว จึงเงยหน้าขึ้นมองเพื่อที่จะเตรียมต่อว่าชายหนุ่มผู้ไม่มีมารยาทคนนั้น แต่กลับต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ก็ชายหนุ่มคนที่นั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัว เขาหล่อมากรูปร่างสูงใหญ่ แต่งกายด้วยชุดสูทแสนภูมิฐาน ความสมบูรณ์แบบของเขาแทบไม่ต่างจากคนรักของเธอเลย

“ค่ะ มาคนเดียว” เธอตอบกลับไปพร้อมส่งยิ้มยั่วยวน

“ขอผมนั่งด้วยคนนะครับ”

“คุณก็นั่งลงไปแล้วนี่คะ”

“โอเคครับ” ชายหนุ่มหัวเราะเล็กน้อย นึกชอบใจหญิงสาวแสนสวยขึ้นอีกเท่าตัว

หนุ่มสาวชนแก้วเครื่องดื่มดีกรีแรงและพูดคุยหัวร่อ

ต่อกระซิกกันอยู่พักหนึ่ง ดวงตาที่ถูกแต่งแต้มมาด้วยเครื่องสำอางชั้นดีก็เริ่มปรือปรอยเพราะความมึนเมา

“ไปต่อที่ห้องผมไหม”

“พูดตรงจังเลยนะคะ”

“ผมเป็นคนตรง ๆ แบบนี้แหละ แล้วคุณจะไปหรือเปล่าครับ”

เขายักคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างมีเสน่ห์ ความหล่อเหลาของผู้ชายคนนี้ทำเอาเธอใจเต้นรัว รู้สึกตื่นเต้นกับสถานการณ์ล่อแหลมตรงหน้าเหลือเกิน

“ไปสิคะ”

เรื่องนี้จะมาต่อว่าเธอไม่ได้นะ เพราะพิรัชย์เองไม่สนใจไยดีเธอก่อน ทำเหมือนเธอเป็นของตาย ทั้งที่เธอทั้งสวยและมีเสน่ห์ เป็นที่ต้องการของผู้ชายมากมายไม่ต่างจากเขาเหมือนกัน

สองร่างเปลือยเปล่ากอดรัดฟัดเหวี่ยงแล้วมาล้มทับกันบนเตียงกว้างของคอนโดมิเนียมสุดหรูซึ่งชายหนุ่มรูปงามเป็นเจ้าของ

คนที่เธอยังไม่รู้แม้แต่ชื่อเสียงเรียงนาม แต่ดูจากเสื้อผ้าที่เขาใส่ รถยนต์ที่เขาใช้ มีคนขับรถให้แถมยังมีชายหนุ่มร่างใหญ่คอยเดินตามรักษาความปลอดภัยกันเป็นพรวน ยิ่งคอนโดมิเนียมหรูที่เขาอาศัยอยู่ ก็รู้เลยว่าเขานั้นไม่ธรรมดา

ชายหนุ่มรูปงามก้มหน้าลงประกบปากบดจูบดูดดื่ม ทั้งคู่แลกลิ้นกันอย่างเมามัน ก่อนที่เขาจะดันขาทั้งสองข้างของเธอให้อ้าออกกว้าง แล้วกดแทรกท่อนเอ็นร้อนฉ่าลงไปในร่องรักฉ่ำน้ำรวดเดียวสุดโคน จนเธอรู้สึกอึดอัดคับร่องไปหมดเพราะขนาดของมันใหญ่โตไม่ต่างจากคนรักของเธอเลย

“อ่า สุดยอด”

“อ๊า คุณ...”

“ผมชื่อมานเมตต์ เรียกผมเมตต์ครับชัญญ่า”

ที่เขารู้ว่าเธอชื่อชัญญ่า เพราะเธอมักจะแทนตัวด้วย

ชื่อนี้เสมอ

“อ๊า อ๊า คุณเมตต์”

เขากระแทกกระทั้นร่องรักของเธออย่างเร่าร้อนทันทีตั้งแต่เริ่มเพราะความร้อนแรงของสาวไวไฟคนนี้คงไม่ต้องอุ่นเครื่องอะไรกันมากมาย และเขาก็ชอบการตอบสนองที่ถึงใจของเธอมากจริง ๆ

“โอ ชัญญ่า สุดยอด”

“อ๊า อ๊าย คุณเมตต์ ซี้ด...”

สองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยง เปลี่ยนท่ากระแทกกระทั้นกันอย่างเมามันจนทั่วเตียงกว้าง ก่อนมาจบลงที่กลางเตียงเหมือนเดิม เขาตอกอัดถี่ยิบไม่ยั้งเมื่อสัมผัสได้ว่าร่องรักตอดรัดระรัวเพราะใกล้ถึงขอบสวรรค์แล้ว

ชัญญาภัคกรีดร้องดังลั่น ผวากอดเขาไว้แน่น ในขณะที่เขากระทั้นท่อนเนื้อเป็นครั้งสุดท้ายแล้วปลดปล่อยน้ำรักร้อน ๆ ออกมาจนเต็มปลอกป้องกัน

“กรี๊ด...คุณเมตต์ อ๊าย...”

“อืม...”

ร่างใหญ่ทิ้งกายลงทาบทับที่แม่สาวร้อนรักอย่างหมดเรี่ยวแรง ส่วนเธอก็กอดเขาไว้แน่นแล้วกระตุกสั่นน้อย ๆ เพราะความเสียวซ่านที่เธอโหยหามาตลอดหกเดือน

และครั้งนี้ กับชายหนุ่มหล่อแปลกหน้า มันก็ทำให้เธอตื่นเต้นจนหัวใจแทบวาย และเขาก็สามารถทำให้เธอล่องลอยถึงสวรรค์ได้นับครั้งไม่ถ้วน

“อดอยากปากแห้งมาจากไหนครับชัญญ่า คุณร้อนแรงหิวโหยซะจนผมแทบขาดใจตาย”

เขาจูบแก้มเธอแรง ๆ ครั้งหนึ่ง ก่อนทิ้งกายลงนอนแผ่หลาเคียงข้าง มือใหญ่ดึงปลอกป้องกันทิ้งแล้วตวัดคว้าตัวเธอมานอนแนบอก

“ก็คนรักของชัญญ่าสิคะ หกเดือนแล้ว เอาแต่ทำงาน ไม่ยอมแตะต้องชัญญ่าเลย”

เขาผงกหัวขึ้นมองหน้าเธอด้วยสายตามีคำถาม ถึงแม้จะไม่พูดออกไปแต่เธอก็เข้าใจดีในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ

“ค่ะ ชัญญ่ามีแฟนแล้ว แต่ตั้งแต่ที่กลับไทยมา เราก็ห่างกัน จนชัญญ่าเซ็ง ไปนั่งดื่มคนเดียวจนเจอคุณนี่แหละค่ะ”

“ก็ว่าอยู่แล้ว สวย ๆ แบบคุณ ไม่น่าจะยังโสด”

เธอหอมแก้มเขาแรง ๆ หนึ่งครั้ง แล้วลุกขึ้นเตรียม

ใส่เสื้อผ้าเพื่อจะกลับบ้าน

“ไปไหนครับ”

“ชัญญ่ากลับก่อนดีกว่าค่ะ ตอนแรกวันนี้ว่าจะไปค้างกับแฟน แต่เบื่อ ๆ ที่เขาเห็นงานสำคัญกว่าชัญญ่า เลยจะกลับไปนอนบ้าน”

เขาขยับลุกตามแล้วคว้าตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอด ก่อนพาเข้าไปนั่งแบบคลานเข่าที่อ่างอาบน้ำแล้วกดแทรกท่อนร้อนเข้าสู่กายเธอโดยไม่ยอมสวมปลอกป้องกัน

“คุณเมตต์ ชัญญ่าต้องกลับบ้านแล้วค่ะ”

“อืม ไหน ๆ ก็ออกจากบ้านมาแล้ว คืนนี้ค้างกับผมนะครับ พรุ่งนี้ผมจะไปส่งคุณเอง”

“แต่ชัญญ่าไม่มีเสื้อผ้าใส่”

“เราทั้งคู่ไม่ต้องใส่เสื้อผ้าหรอกครับ”

พูดจบก็กระแทกตัวตนใหญ่โตข้าสู่ร่องรักอย่างแรงจนน้ำในอ่างที่เต็มเปี่ยมกระฉอกล้นตามจังหวะรักหนักหน่วงของเขา

“กรี๊ด อ๊าย...”

“โอย โคตรเสียว ฮืม...”

สองร่างกอดรัดกันแน่น ร่องรักของเธอกระตุกตอดเขาแรง ๆ เพราะเสร็จสมอย่างเสียวซ่าน ในขณะที่เขาอัดกระแทก

จนลึกสุดโคนแล้วแตกกระจายในร่างกายเธอจนอุ่นวาบ

“คุณเมตต์ คุณไม่ได้ป้องกันเหรอคะ”

“ใส่ไม่ทัน แต่แบบนี้เสียวกว่าเยอะ ต่อไปขอผมเอาคุณแบบนี้ได้ไหมครับ ชัญญ่า”

เธอรีบขยับตัวออกห่างแล้วขมิบไล่น้ำรักออกจากผนังบอบบางจนหมด

“ชัญญ่าไม่ได้กินยาคุม คุณช่วยให้ลูกน้องไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้ชัญญ่าทีนะคะ”

“อ้าว ผมขอโทษ เห็นคุณมีแฟน นึกว่าคุณเป็นคนกินยาคุม”

“แฟนชัญญ่าใส่ถุงยางค่ะ”

“อะไรกัน นอนกับแฟนตัวเองทำไมถึงใส่ถุง”

“ก็ใครจะไปประมาทเหมือนคุณล่ะคะ”

เธอส่งค้อนให้เขาเล็กน้อย คนอะไร เจอกันแค่ครั้งแรก

เป็นใครมาจากไหนก็ไม่รู้ กลับอาจหาญทำอะไรเธอโดยไร้เครื่องป้องกันเสียแล้ว มันไม่ปลอดภัยเลยสักนิด

“ไม่ต้องกังวลนะครับ ผมไม่ได้มั่ว และก็ป้องกันตลอด แต่ครั้งนี้มันไม่ทันจริง ๆ ก็คุณเล่นจะหนีผมกลับบ้านนี่นา ขืนมัวเดินกลับไปเอาถุงยาง คุณก็หนีผมกลับไปก่อนพอดี แต่คราวหน้า ผมจะป้องกันให้นะครับ”

เธอมองเขาตาโต คราวหน้า หมายความว่าอย่างไร คราวหน้าในคืนนี้ หรือคราวหน้าในคืนอื่น ๆ หลังจากนี้

“คุณหมายความว่ายังไงคะ”

“ก็หมายความว่า ถ้าต่อไปเขาปล่อยให้คุณเหงาอีก

ก็โทรมานะครับ ผมจะไปรับคุณถึงที่ไง”

เขาจ้องเธอตาเป็นประกาย รู้สึกติดใจสาวสวยเซ็กซี่และร้อนแรงตรงหน้าเป็นอย่างมาก แค่ได้จ้วงแทงร่องรักแค่สองครั้ง ก็เมามันจนแทบลืมการควบคุมตนเอง ถึงขนาดเผอเรอไม่ยอมป้องกันเสียได้

อย่างไรกับเธอคนนี้ ก็ต้องมีครั้งต่อ ๆ ไปตามมาอีกแน่นอน เพราะอะไรที่เขาถูกใจและอยากได้ ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหนก็ต้องเอามาเป็นของตัวเองให้ได้

เธออมยิ้มสมใจ ผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งร้อนแรงแบบเธอ อย่างไรก็มีคนสนใจและอยากร่วมหลับนอนด้วยอยู่แล้ว ไม่เว้นแม้แต่ผู้ชายที่ดูหล่อเหลาและร่ำรวยคนนี้

“ค่ะ แล้วชัญญ่าจะโทรหาคุณนะคะ”

ไม่ใช่แค่เขาที่มีท่าทีจะติดใจเธอ เธอเองก็ติดใจในลีลาร้อนแรงดุดันของเขาเหมือนกัน แล้วเรื่องอะไรที่เธอจะปล่อยให้ตัวเองอดอยากเหี่ยวแห้งหัวโต นอนรอเศษซากความเอาใจใส่จากคนรักที่แทบไม่เห็นความสำคัญของเธอด้วย

สู้ออกมาหาความสุขกับคนรูปหล่อตรงหน้าที่ทำให้เธอถึงสวรรค์ครั้งแล้วครั้งเล่าจะดีกว่า ในเมื่อเธอกับคนรักยังไม่ได้แต่งงาน เธอเองก็ยังคงมีสิทธิ์เลือกอยู่

“อ๊าย คุณเมตต์ อ๊าย...”

มานเมตต์ล้มทับเธออย่างหมดเรี่ยวแรงเพราะร่องรักตอดรัดรีดพิษเขาไปจนแทบหมดแล้ว ผ่านมาหลายรอบที่เขากับเธอกระแทกกระทั้นกันอย่างเมามันเหมือนคนตายอดตายอยาก

จนครั้งนี้ ที่เขากะจะให้เป็นครั้งสุดท้าย จึงใส่แรงทั้งหมดที่มีลงไปกับเธอจนหมดสิ้น

“โอ ชัญญ่า คุณสุดยอดจริง ๆ”

เขาขยับตัวลงจากร่างบางแล้วคว้าตัวเธอเข้าสู่อ้อมกอด ก่อนจะพากันหลับใหลด้วยความเหนื่อยอ่อนอย่างรวดเร็ว

บทก่อนหน้า
บทถัดไป