บทที่ 86 พั้นช์อาย

เขาลดตัวลงกอดรัดแผ่นหลังบอบบางแน่น ดันท่อนร้อนเข้าไปให้ลึกสุดจะลึก กดแช่มันไว้อย่างนั้นแล้วกระซิบเสียงพร่าข้างใบหู ลุ่มหลงจนลืมตาขึ้นมาไม่ไหว อยากจะดำดิ่งในกายเธอตลอดไป

“อืม หายเจ็บยังครับ เด็กดี”

“อือ หะ...หายค่ะ”

ในขณะที่ยังกอดรัดเธอแน่น ๆ แบบนี้ เขาก็บดสะโพกหมุนวนเนิบนาบอีกครั้ง แล้วแลบลิ้นไล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ