บทที่ 18 มะลิของฉัน

“มานอนพักเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ เหนื่อยอ่ะ”

น่านฟ้าถอดเสื้อเชิ้ตตัวสวยของตัวเองแขวนไว้ในตู้เสื้อผ้า แล้วเปลี่ยนกางเกงเป็นกางเกงขายาวผ้านิ่มสีเทาเข้ม ก่อนจะเดินมาจูงมือเด็กสาวในปกครองไปนอนอยู่ข้างๆ กันบนเตียงกว้าง

สาวน้อยดึงผ้าห่มขึ้นมาจนถึงลำคอ เธอนอนหงายลืมตาโพลง หัวใจเต้นระรัว ไม่กล้าแม้แต่จะข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ